Uzasadnienie
Skarżąca – V. S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego W. M., wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 września 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Wezwaniem z dnia 24 listopada 2017 r., skierowanym na adres pełnomocnika Skarżącej, wezwano go do uzupełnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Pełnomocnika poinformowano, że do skargi dołączono aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców datowany na dzień 9 października 2017 r., natomiast złożone pełnomocnictwo udzielone zostało 3 marca 2017 r.
Przesyłka powyższa została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 listopada 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 32.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nienadesłania w terminie odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 listopada 2017 r.
Siedmiodniowy termin do złożenia odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia upływał więc w dniu 6 grudnia 2017 r. Do dnia sporządzania niniejszego postanowienia przedmiotowy dokument nie został złożony do akt sprawy.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił Skarżącej kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.