Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3774/16 ze skargi H.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego do grudnia 2011 r. w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w pkt 2 zasądził koszty postępowania sądowego na rzecz Skarżącej.
Po doręczeniu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik organu pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. wniósł o uzupełnienie tego wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. (sygn. akt III SA/Wa 3774/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprostował oczywistą omyłkę zawartą w pkt 1 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2017 r. wskazując, że uchylił zaskarżoną decyzję, ale także decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...].
W dniu 5 lutego 2018 r. pełnomocnik organu cofnął wniosek z dnia 10 stycznia 2018 r. wskazując, że w sprawie odpadła podstawa złożenia przedmiotowego wniosku, z uwagi na otrzymane postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:\
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał - w świetle stosowanego odpowiednio art. 60 powyższej ustawy - cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku za dopuszczalne, bowiem czynność ta nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec tego postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.