Uzasadnienie
Gmina G. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na interpretację indywidulaną Ministra Finansów z 3 września 2014r. nr IPPP2/443-522/14-2/MT w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Następnie pismem z 17 marca 2016r. pełnomocnik Skarżącej cofnął powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią przepisu art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek pełnomocnika Skarżącej o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Sąd wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe, zwracając jednocześnie stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.