Uzasadnienie
Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z 3 września 2014r. uznał stanowisko Skarżącej - Gminy G. w zakresie opodatkowania czynności dzierżawy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej pomiędzy Skarżącą a Z. – dalej "Z." wg podstawowej stawki podatku od towarów i usług (dalej zwany: "p.t.u.") za prawidłowe, a w zakresie prawa do korekty podatku naliczonego w związku z wydzierżawieniem przez Skarżącą ww. infrastruktury za nieprawidłowe. Zdaniem organu Skarżąca dokonując zakupów towarów i usług celem realizacji inwestycji, nie nabywała ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika p.t.u., o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; zwana dalej: "u.p.t.u."), zatem nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ww. ustawy. Udostępnienie przez Skarżącą ww. infrastruktury w dzierżawę jest czynnością wykonywaną przez Skarżącą w ramach jej działalności gospodarczej i dla tej czynności Skarżąca uzyskała przymiot podatnika p.t.u.
Jednakże nawet jej późniejsze wykorzystanie do czynności opodatkowanej p.t.u., dla której Skarżąca posiada status p.t.u., nie oznacza, że w momencie zakupu towarów i usług dla potrzeb realizacji inwestycji, nabyła prawo do odliczenia p.t.u. Tym bardziej, że w momencie ponoszenia tych wydatków nie była czynnym podatnikiem p.t.u. Nawet późniejsze włączenie infrastruktury do działalności gospodarczej i nabycie statusu podatnika dla czynności dzierżawy oraz przeznaczenie zrealizowanych inwestycji do czynności opodatkowanych nie daje Skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego w zw. z inwestycją, a zatem nie istnieje podatek, który można odliczyć przez dokonanie korekty.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. interpretację zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. a) art. 86 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 7 i 7a u.p.t.u. przez uznanie, że w związku z wydzierżawieniem infrastruktury na rzecz ZGK nie będzie uprawniona do korekty podatku naliczonego na zasadach określonych ww. przepisach, pomimo zmiany przeznaczenia i wykorzystania infrastruktury do działalności opodatkowanej p.t.u. prowadzonej bezpośrednio przez Skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?"
Uznając zatem, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.