Uzasadnienie
Sąd ustanowił M.K. adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 3/7/2015 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. A. D..
Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy (16/7/2015) oraz stawił się na rozprawie, gdzie podtrzymał zarzuty ze skargi i wniósł o "zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej".
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych, czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie.
Jednakże warunkiem przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu jest złożenie oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, t.j. Dz.U. z 2013 r poz 461 (Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części). Oświadczenie to, jak wynika z akt sprawy, w szczególności z protokołu z rozprawy, nie zostało złożone.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.