Uzasadnienie
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr[...], po rozpatrzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.), zwanej dalej "u.s.u.s." - wniosku B. Sp. z o.o. w likwidacji zwanej dalej Skarżącą, o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Skarżącej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za miesiąc maj 2001 r., październik 2001 r., okres od grudnia 2001 r. do maja 2002 r., oraz lipiec 2002r. w łącznej kwocie 8.626,86 zł., Fundusz Pracy i Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiąc październik 2001 r., za okres od grudnia 2001 r. do maja 2002 r. w łącznej kwocie 1.225,59 zł. W motywach uzasadnienia organ wyjaśnił, że należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Zakład zaznaczył ponadto, że niemożność wyegzekwowania z majątku spółki zadłużenia nie stanowi automatycznej przesłanki do umorzenia albowiem w myśl art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zmianami) zwanej dalej "Ordynacją" w zw. z art. 31 u.s.u.s. Zakład ma prawo dochodzić należności z majątku członka zarządu jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się w całości lub w części bezskuteczna.
Skarżąca nie zgodziła się z opisaną decyzją i złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym powołała się na treść art. 28 ust 2 u.s.u.s., podkreślając, że w jej ocenie, organ I instancji nie rozpatrzył indywidualnej sytuacji Spółki w świetle warunków jakie stawia decyzji o umorzeniu, cytowany przepis.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych rozpatrując sprawę ponownie powtórzył argumentację, będącą podstawą decyzji organu I instancji i decyzję organu I instancji utrzymał w mocy.
Likwidator J. C. w imieniu Skarżącej pismem z dnia 27 grudnia 2005r. złożył na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucono jej naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 75 i art. 77 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia przez organy rozpoznające istoty sprawy jaką jest brak majątku i aktywów po stronie skarżącej jak też czy istnieje możliwość przeniesienia odpowiedzialności z tytułu składek na osoby trzecie, przy równoczesnym błędnym przyjęciu przez organy, że należności z tytułu składek mogą być dochodzone, zgodnie z art. 116 Ordynacji w zw. z art. 28 ust 3 pkt 3 i art. 31 u.s.u.s. z majątku członka zarządu spółki jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga jest nieuzasadniona. Na wstępie należy stwierdzić, że z godnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) zwanej dalej "p.p.s.a", aby decyzja administracyjna została wyeliminowana z obrotu prawnego musi naruszać przepisy prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy lub przepisy postępowania jeżeli to naruszenie mogło mieć istotny wypływ na wynik sprawy.
Jest niesporne, że zaległość z tytułu składek mogła być umarzane jedynie w przypadkach art. 28 ust. 3 u.s.u.s., a więc gdy zostaną spełnione przez dłużnika warunki wymienione w tym przepisie.
Jedną z takich przesłanek jest niezaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym (art. 28 ust. 3 pkt 4). Tymczasem w rozpoznanej sprawie postępowanie likwidacyjne toczy się nadal skoro Spółka prowadzi działalność pod swą nazwą z dopiskiem "w likwidacji".
Zgodnie z art. 288 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zmianami) zwanej dalej "k.s.h." dopiero po zakończeniu likwidacji sporządza się sprawozdanie finansowe (likwidacyjne) łącznie z wnioskiem do Sądu o wykreślenie spółki z rejestru.
Jednakże warunkiem, zgodnie z art. 286 i art. 287 k.s.h. jest zaspokojenie wierzycieli spółki.
Skarżąca we wniosku wskazała, że na skutek braku wpłat od nierzetelnych kontrahentów utraciła płynność finansową i aby uchronić się przed upadłością, wspólnicy Spółki postawili ją w stan likwidacji, tym bardziej, że nie ma bieżących przychodów oraz majątku.
Zadłużenie z tytułu składek w łącznej wysokości 12.056,70 zł powstało za różne miesiące składkowe w okresie od maja 2001 r. do lipca 2002 r. Spółka została postawiona w stan likwidacji w dniu 29 kwietnia 2002 r. Spółka jest w posiadaniu wyroków sądowych, zasądzających na jej rzecz od dłużników ich zobowiązania finansowe. Należności z tych wyroków będzie mogła egzekwować przez 10 lat od daty wyroku i chociażby z tego względu umorzenie zaległości składkowych jest niemożliwe. Należy też zauważyć, że dopóki Spółka nie zakończy postępowania likwidacyjnego, nie będzie mogła ubiegać się o umorzenie zaległości w trybie art. 28 u.s.u.s.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako organ pierwszej instancji i Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako organ drugiej instancji dokonali prawidłowych ustaleń faktycznych i wyprowadzili właściwe wnioski prawne.
Zasadna jest też ich ocena prawna wskazująca możliwość jaką niosą przepisy Ordynacji co do odpowiedzialności osób będących w zarządzie spółki, solidarnie wraz ze spółką, za jej zaległości podatkowe.
Postępowanie było zgodne z przepisami art. 7 i art. 77 k.p.a., a wydana decyzja spełniła normę art. 107 k.p.a.
Z przytoczonych względów skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.