Uzasadnienie
Skarżąca – M. J. w dniu 12 stycznia 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] września 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
Następnie w dniu 9 marca 2011 r. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] stycznia 2011 r. "o zajęciu wynagrodzenia". W uzasadnieniu wskazała, że egzekucja komornicza została wszczęta przed rozpatrzeniem jej "odwołania" wniesionego od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 568/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. zdanie 3 art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Skarżąca domagała się natomiast wstrzymania wykonania decyzji, która nie była objęta przedmiotem zaskarżenia, ani nie była wydana w postępowaniu prowadzonym w granicach niniejszej sprawy. Skarżąca wniosła bowiem skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., a domagała się wstrzymania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] stycznia 2011 r. wydanej w postępowaniu egzekucyjnym. W konsekwencji, w świetle ww. art. 61 § 3 zdanie 3 p.p.s.a., uznać należało, że Sąd nie miał podstaw do wydania postanowienia w przedmiocie wstrzymania tego aktu.
Ponadto gdyby nawet przyjąć, że Skarżącej w istocie chodziło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tj. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.) to wyjaśnienia wymaga fakt, iż nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Taki właśnie charakter ma decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. Utrzymuje ona w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Decyzja ta nie nakłada na jego adresata (Skarżącą) żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej.
Skoro zaskarżona decyzja nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Dodatkowo, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem Skarżąca ograniczyła się do sformułowania wniosku. Nie poparła go żadną argumentacją, nie powołała się nawet na żadną z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Bez przywołania okoliczności określonych w tym przepisie, na których strona opiera swój wniosek oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji