Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretacje indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. Minister Finansów, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn akt. I FSK 49/10 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 8 marca 2010 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków skargi kasacyjnej poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, iż w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo, które nie spełnia ww. warunków.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie zostało skutecznie doręczone osobie upoważnionej do odbioru przesyłki w dniu 15 marca 2010 r., a więc termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął 22 marca 2010 r. (poniedziałek).
Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 176 ppsa skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie natomiast z art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 37 ppsa pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Istotą pełnomocnictwa jest bowiem upoważnienie do wykonywania części uprawnień posiadanych przez mocodawcę. Wykazanie możliwości do umocowania spoczywa na stronie. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03 (OSNC 2005, nr 1, poz. 6), pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. Musi to zatem być - jak przewiduje art. 37 ppsa - oryginał dokumentu lub jego uwierzytelniony odpis. Stosownie do treści art. 37 § 1 zdanie drugie i trzecie ppsa adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy i rzecznik patentowy, mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa.
Jak już wyżej wspomniano pełnomocnik organu został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Sąd wskazał dokładnie sposób usunięcia tych braków tj. złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym informując jednocześnie, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo, które nie zostało prawidłowo uwierzytelnione.
Do dnia dzisiejszego braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 178 ppsa orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.