Uzasadnienie
P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpiła w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2018 r. Skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr oraz do nadesłania dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji finansowej.
Następnie w odpowiedzi na powyższe wezwanie, W.S. działający w imieniu Skarżącej jako jej Prezes Zarządu, zwrócił się w piśmie z dnia 2 lutego 2018 r. o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania jego zażalenia na postanowienie sądu o wykreśleniu go z KRS jako członka Zarządu skarżącej Spółki.
Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił powyższy wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 13 marca 2018 r. W.S. działający w imieniu Skarżącej jako jej Prezes Zarządu, złożył sprzeciw od ww. zarządzenia starszego referendarza sądowego, wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych. W.S. zwrócił się również w przedmiotowym piśmie o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania jego zażalenia na postanowienie sądu o wykreśleniu go z KRS jako członka Zarządu skarżącej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a., od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Rozpoznając sprzeciw, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Od dnia 29 sierpnia 2015 r. wzór ten stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015r., poz. 1257). Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu stanowi brak formalny tego wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiający jego merytoryczne rozpoznanie, przy czym przed załatwieniem takiego nieprawidłowego formalnie wniosku wzywa się stronę do usunięcia tych braków w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 28/15).
W niniejszej sprawie Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, nie składając tego wniosku na urzędowym formularzu PPPr. W tej sytuacji starszy referendarz sądowy zasadnie wezwał Skarżącą na podstawie zarządzenia z dnia 8 stycznia 2018 r. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr, jednakże Skarżąca pomimo upływu zakreślonego jej terminu nie złożyła wypełnionego formularza PPPr.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że starszy referendarz sądowy zasadnie wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Sąd nawiązując ponadto do wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania zażalenia W.S. działającego w imieniu Skarżącej jako jej Prezes Zarządu na postanowienie sądu o wykreśleniu go z KRS jako członka Zarządu skarżącej Spółki wskazuje również, że niniejsza sprawa została zakończona wydaniem przez tut. Sąd wyroku z dnia 10 kwietnia 2017 r., zaś obecnie toczy się jedynie postępowanie w kwestii wpadkowej, jaką jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Z tego względu uznać należy, że zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie na obecnym jej etapie jest bezprzedmiotowe.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.