Uzasadnienie
Skarżąca – S. sp. z o.o. w W., 21 lutego 2013 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] stycznia 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydent W. z [...] listopada 2010 r. określającą Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 r.
Termin zapłaty ostatniej raty podatku od nieruchomości za 2005r. upłynął z końcem grudnia 2005 r. Skarżąca zapłaciła podatek 2 i 9 grudnia 2010 r.
Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku, a więc zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2005r. przedawniało się z końcem 2010 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosząc się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż wyłączając z opodatkowania część tablic reklamowych, organ pierwszej instancji zaniżył wysokość podatku. Jednakże z uwagi na upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, niemożliwe było w postępowaniu odwoławczym określenie podatku w kwocie wyższej niż orzeczona przez organ pierwszej instancji i zapłacona przez Skarżącą.
W piśmie procesowym z 22 lipca 2013 r. Skarżąca powołała się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2012 r. sygn. akt I FPS 1/12, zgodnie z którą w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r., po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).
Natomiast z treści art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 208 § 1 Ordynacji Skarżąca wywiodła, że w takiej sytuacji organ odwoławczy umarzając postępowanie w sprawie powinien uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji.
Zdaniem Skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydając [...] stycznia 2013 r. decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji naruszyło art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) w związku z art. 208 § 1 i art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego, sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bowiem wpływ na wynik danego postępowania.
Praktyka sądowa wykształciła szerokie rozumienie zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2009r. sygn. akt I FZ248/09 oraz z 20 maja 2008r., publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek [w:] B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2006).
Sąd uznał, że dla niniejszego postępowania będzie miało istotne znaczenie rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania sądowego, co oznacza iż zachodzi okoliczność opisana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Budzące w orzecznictwie spory zagadnienie możliwości orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, rozstrzygnięte zostało wskazaną przez Skarżącą uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2012 r. o sygn. akt I FPS 1/12 Uzasadniając zajęte stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił również, iż bez znaczenia jest okoliczność, że termin przedawnienia upłynie po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji, a przed orzeczeniem organu odwoławczego, gdyż postępowanie organu odwoławczego, którego celem jest również wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, podobnie jak postępowanie organu pierwszej instancji, ze względu na bezprzedmiotowość postępowania spowodowaną przedawnieniem zobowiązania podatkowego powinno w takiej sytuacji zostać umorzone.
Jednakże postanowieniem z 19 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 513/13, skład Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu następujące zagadnienie prawne: "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę ?"
W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że rozpoznanie skargi kasacyjnej wymagałoby zastosowania w sprawie powyższej uchwały z 3 grudnia 2012 r. sygn. akt I FPS 1/12, ale skład rozpoznający skargę kasacyjną nie podziela stanowiska zajętego w tej uchwale oraz uzasadniającej go argumentacji i w związku z tym zachodzi konieczność ponownego przedstawienia zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi poszerzonemu.
W tych okolicznościach Sąd doszedł do przekonania, że skoro – z jednej strony – zagadnienie upływu terminu przedawnienia i jego wpływ na dopuszczalność prowadzenia postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, nadal budzi wątpliwości, a z drugiej strony – w niniejszej sprawie Sąd musiałby dokonać oceny prawidłowości postępowania organu odwoławczego w świetle powołanej wyżej uchwały o sygn. akt I FPS 1/12, zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.