Uzasadnienie
Wnioskiem z 2 czerwca 2009 r. Skarżąca – J. sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o stwierdzenie na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 i art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz U z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej zwana,,O.p.") nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranym przez notariusza jako płatnika przy sporządzeniu aktu notarialnego w dniu 10 października 2007r. w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego C. sp. z o.o. i objęciem nowoutworzonych udziałów w kapitale zakładowym spółki przez G. sp. z o.o. z siedzibą w K., które zostały pokryte aportem w postaci przedsiębiorstwa tej spółki w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
We wniosku Skarżąca wskazała, że zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem art. 2 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005 r. nr 41, poz. 399 ze zm. zwana dalej,,u.p.c.c.") wyłączone spod opodatkowania tym podatkiem są zmiany umowy spółki związane z wniesieniem aportem oddziału spółki kapitałowej do innej spółki kapitałowej.
Przepis ten został wprowadzony do u.p.c.c. z dniem 1 stycznia 2009 r. w celu implementacji Dyrektywy Rady 2008/7 z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału. Spółka podkreśliła, iż zgodnie z prawem wspólnotowym transakcja taka była zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych również przed dniem 1 stycznia 2009 r. na mocy Dyrektywy Rady 69/335/EWG (zmienianej Dyrektywą Rady 73/80/EWG oraz Dyrektywą Rady 85/303/EWG).
Odwołując się do powyższych regulacji Skarżąca wskazała we wniosku, iż podwyższenie kapitału zakładowego przez aport przedsiębiorstwa było już od dnia wejścia Polski do Unii Europejskiej – zgodnie z prawem unijnym zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Opodatkowanie analizowanej transakcji przed dniem 1 stycznia 2009 r. na podstawie przepisów u.p.c.c. było sprzeczne z prawem wspólnotowym, zatem Spółka może odwoływać się wprost do postanowień Dyrektywy i w konsekwencji przysługuje jej uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. odmówił stwierdzenia nadpłaty. W jego ocenie zgodnie z przepisami u.p.c.c. na podstawie, których płatnik pobrał podatek od zawartej umowy spółki, podwyższenie kapitału zakładowego Spółki podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.
Natomiast przepisy wspólnotowe nie stanowią źródła prawa krajowego dopóki ich treść nie zostanie przeniesiona do krajowego aktu prawnego, dlatego też przepisy prawa wspólnotowego nie stają się automatycznie prawem krajowym, który organy podatkowe zobowiązane są stosować.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG w związku z Traktatem dotyczącym przystąpienia Polski do Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 90, poz. 864) oraz ogłoszeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie stosowania prawa Unii Europejskiej (M.P. z 2004 r. nr 20, poz. 359).
Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 120 O.p. poprzez nieuwzględnienie faktu, że dorobek prawny Wspólnot Europejskich ("acquis communautaire") należy do obowiązującego w Rzeczpospolitej Polskiej systemu źródeł prawa;
- - art. 121 § 1 O.p., poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sprawie w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, czego szczególnym przejawem była dokonana przez organ podatkowy drugiej instancji nieprawidłowa ocena prawna kolizji interferujących ze sobą norm prawa wspólnotowego oraz prawa krajowego, a w konsekwencji ignorowanie przez organ argumentów spółki co do braku implementacji do polskiego prawa krajowego art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG oraz - będącego tego stanu następstwem - uznania, że Polska nie była zobowiązana do implementacji przepisów tej Dyrektywy;
- - art. 125 § 1 O.p. poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym w wyniku braku wnikliwej analizy stanu prawnego, a przez to naruszenie również art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Postanowieniem z 26 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dwa pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego:
- 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej?
- 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytania prejudycjalne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W skardze Skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi to, czy dla zastosowania zwolnienia określonego w tym przepisie konieczne jest uwzględnienie kolejnych zmian Dyrektywy 69/335/EWG jeśli w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały (por. też postanowienie NSA z 27 maja 2010 r., II FSK 80/09).
W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 14 września 2009 r., I FSK 656/08).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich odpowiedzi na cytowane pytania prejudycjalne.