Uzasadnienie
Referendarz sądowy, postanowieniem z 19 kwietnia 2013 r. (karta 60 akt) przyznał A. W. i M. I. prawo pomoc, m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych, pismem z 15 maja 2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła rpr P. S..
Rpr P. S. pismem z 20 września 2013r "Niezbędne wydatki radcy prawnego", poinformował, że dwukrotnie zapoznawał się z aktami sprawy (23 lipca 2013 oraz 20 lipca 2013 r. – z aktami spraw powiązanych), a 20 września 2013 uczestniczył w rozprawie. Do Sądu udawał się samochodem prywatnym ([...]) zatem w sprawie maja zastosowanie przepisy § 2 ust. 1 pkt 1 lit b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli, motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27, poz 271 ze zm), § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. poz 167) oraz art. 85 us. 1 i 2 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2010 r Nr 90 poz 594 ze zm) i art. 205 § 3 u.p.ps.a.
Zdaniem pełnomocnika, koszty trzykrotnego dojazdu do Sądu wynoszą 35,35 zł. Nadto przekazał skarżącym zawiadomienie o rozprawie przesyłką pocztową i oświadczył, ze poniósł z tego tytułu wydatki w kwocie 4,55 zł.
Pełnomocnik z urzędu na rozprawie w dniu 20 września 2013 r wniósł o przyznanie wynagrodzenia z urzędu za pomoc prawną oraz zwrot niezbędnych wydatków (karta 97 akt sądowych). Oświadczył zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr z 2012 r poz. 270 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, czy doprowadzenie do rozpoznania sprawy na rozprawie.
Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną, co w sprawie nastąpiło.
Wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie jest uczestnictwo pełnomocnika z urzędu na rozprawie, co wynika z protokołu rozprawy. Referendarz sądowy, biorąc pod uwagę orzecznictwo sądowe, zgodnie z którym art. 250 u.p.p.s.a. nie wskazuje formy udokumentowania wydatków, ani też nie ogranicza pełnomocnika co do sposobu obliczania poniesionych wydatków, zwłaszcza gdy chodzi o koszt podróży prywatnym samochodem (postanowienie z 22 lutego 2011 r. I Oz 117/11), dał wiarę oświadczeniom pełnomocnika z urzędu, zawartym w piśmie z 20 września 2013 r. o wydatkach na poczet podróży prywatnym samochodem oraz o kosztach przekazania stronie zawiadomienia o rozprawie. Zarazem "niezbędne wydatki" związane ze sprawą nie muszą sprowadzać się do kosztów jednokrotnego zapoznania z aktami sprawy. Z uwagi na wielość skarg strony, rozpoznawanych przez WSA, szerokie rozumienie sprawy administracyjnej (jako zespołu okoliczności prawnych i faktycznych, w których organ administracji publicznej stosuje normę prawa administracyjnego w celu ustanowienia po stronie określonego podmiotu sytuacji prawnej w postaci udzielania żądanego uprawnienia albo w postaci obciążenia z urzędu określonym obowiązkiem) i współzależności rozstrzygnięć w postępowaniach administracyjnych, uzasadnione mogło być zapoznawanie się z aktami innych spraw strony – bez względu na wynik tej sprawy.
Ustawodawca, w art. 205 § 3 u.p.p.s.a. odsyła do Działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.), w szczególności, z uwagi na charakter niniejszej sprawy (koszty pełnomocnika z urzędu) – do art. 85 ust. 1 i 2. Górną wysokość należności ustala się na podstawie przepisów określających wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju., tj przywołanego rozporządzenia z 29 stycznia 2013 r w sprawie należności.... (§ 3 ust.
4) odsyłającego do wartości granicznych z § 2 pkt 1 lit b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 w sprawie warunków ustalania.... Zdaniem referendarza sądowego, do samochodu [...] o pojemności 2435 należało zastosować stawkę kilometrową 0,8358 zł. Wskazania odległościowe przyjęte przez pełnomocnika są zbieżne z tymi uzyskanymi na podstawie analizy możliwych tras ul [...] W. – [...] W. na podstawie programu google maps.
Referendarz sądowy wskazuje, że mając na uwadze rodzaj sprawy – ustalenie zobowiązania podatkowego solidarnie wobec skarżących w podatku od nieruchomości – wartość przedmiotu zaskarżenia określoną przez Przewodniczącego Wydziału (1858 zł), zakres czynności pełnomocnika z urzędu w postępowaniu, tj reprezentowanie przed Sądem I instancji oraz zapisy § 14 ust. 2 pkt 1 lit a w zw z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm, dalej jako rozporządzenie), wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na kwotę 600,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług oraz kwotę 39,90 zł tytułem zwrotu wydatków. Łączna kwota należna pełnomocnikowi tytułem kosztów zastępstwa i zwrotu wydatków to 777, 90 zł
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit a w zw z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002, należało stwierdzić, jak w sentencji.