Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego T.S. wspomnianą wyżej decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
Postanowieniem z dnia 21 maja 2007 r. Sąd przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia 7 sierpnia 2007 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała radcę prawnego J.R. ż wyznaczyła ją pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego.
Po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia pełnomocnika na postanowienie Sądu z dnia 17 maja 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wskutek którego zaskarżone postanowienie uchylono, adwokat K.F. z substytucji J.R. poinformował Sąd o sporządzeniu i przesłaniu Skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniósł jednocześnie o zasądzenie na rzecz wyżej wymienionej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zaznaczając przy tym, że koszty te nie zostały opłacone. Do pisma dołączył kopię rzeczonej opinii.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 28 września 2002 r.
W § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia przewiduje się, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa, wynoszą 240 zł. Stawki minimalne, o których mowa wyżej obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym stanowi § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., OSK 233/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA 2004 Nr 2 poz. 33). Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia wynosi 120 zł.
Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.