Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu (PPF) Skarżący Z.P. wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że choruje na [...] i wszelkie środki przeznacza na leczenie. Utrzymuje się z renty otrzymywanej w kwocie 796 zł oraz wynagrodzenia za pracę swojego i żony. Łączne dochody Skarżący określił na kwotę 1.116 zł. Skarżący posiada nieruchomość o powierzchni 4.465 m², na której ciąży wpis do hipoteki 4.603.550zł.
Z nadesłanych zeznań podatkowych PIT-37 wynika, że w 2016r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 17.078,66zł, a jego żona dochód w kwocie 885 zł. Skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest radca prawny.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 100zł.
Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz zdrowotną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżący uzyskuje skromne dochody, które z znacznej części przeznacza na leczenie ciężkiej choroby. Pozostałe środki przeznaczane są na niezbędne utrzymanie.
W tych okolicznościach należało uznać, że Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.