Uzasadnienie
W dniu 6 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi B. S.A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów, wydaną na podstawie art. 14e w zw. z art. 14o § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej: O.p.), uznającą za nieprawidłowe stanowisko B. S.A (dalej jako Bank, Spółka, strona lub skarżąca) przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2007 r. o wydanie interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych z zakresu zasad ustalania różnic kursowych metodą rachunkową, w przypadku wyceny walutowych pochodnych instrumentów finansowych.
Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. - na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - dalej jako p.p.s.a. Skarżąca złożyła do Sądu wniosek, o wykładnię ww. wyroku z dnia 6 grudnia 2010 r.
Uzasadniając wniosek Skarżąca przytoczyła fragmenty uzasadnienia wyroku, stwierdzając dalej, iż jako "różnicę kursową" Bank traktuje samą wycenę, co wynika z jego interpretacji mających zastosowanie w sprawie przepisów o rachunkowości i nie identyfikuje innej pozycji, która mogłaby taką różnicę kursową stanowić (spełnia przesłankę z art. 9b ust. 1 pkt 2 stawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W związku z tym w celu prawidłowego określenia wysokości podstawy opodatkowania za 2010 rok oraz w celu ustalenia wysokości odpowiednich korekt za lata ubiegłe konieczne jest potwierdzenie, czy Bank, w stanie faktycznym przedstawionym przez Bank we wniosku o interpretację, stosując metodę rachunkową i stosując się do interpretacji indywidualnej wydanej przez Ministra Finansów [...] grudnia 2009 r., powinien w rezultacie nie ujmować wyceny instrumentów pochodnych w podstawie opodatkowania, ponieważ wycena ta nie stanowi zgodnie z ww. interpretacją Ministra Finansów i ww wyrokiem różnic kursowych na podstawie art. 9b ust. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Należy zauważyć, iż w samej skardze Bank podnosił, iż zaskarżona interpretacja Ministra Finansów nie odpowiadała wprost na to fundamentalne pytanie. W księgach rachunkowych Banku nie są ujmowane na jakimkolwiek odrębnym koncie, czy też innym zapisie, różnice kursowe z ww. wycen,
Sygn. akt III SA/Wa 963/10 których saldo mogłoby być traktowane jako przychód lub koszt uzyskania przychodu z tego tytułu na podstawie art. 9b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ze wskazanej wyżej treści uzasadnienia wyroku (tj. stwierdzeń zawartych na str 9 i 10 uzasadnienia) Bank wnosi, iż w takiej sytuacji, tj. w stanie faktycznym przedstawionym przez Bank we wniosku o interpretację z 20 grudnia 2007 r., Bank nie powinien włączać do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych; natomiast ujmowanie w podstawie opodatkowania różnic kursowych z wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych jest natomiast możliwe tylko w przypadku, gdy pozycja taka istnieje w księgach rachunkowych podatnika (tu: Banku) na odrębnym koncie lub innym zapisie wchodzącym w skład ksiąg rachunkowych. Wniosek taki wydaje się wynikać ze wskazanej wyżej treści uzasadnienia wyroku, jednakże nie wprost, a zatem konieczne jest usunięcie wskazanych wątpliwości co do tego, jak rozumieć uzasadnienie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści i może tego dokonać na posiedzeniu niejawnym. W myśl orzecznictwa oraz doktryny, przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i wyjątkowo jego uzasadnienie.
Konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Uzasadnienie wyroku - wyjątkowo - może być przedmiotem wykładni wówczas, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania, treść uzasadnienia budzi wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania.
Wykładnia wyroku nie może jednak sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne ani sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy (v. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r..sygn. akt l OZ 698/08 oraz postanowienie z dnia 29 listopada 2007 r. sygn. akt l OZ 887/08 (niepubl.), postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt l OZ 427/08 LEX nr 493808).
W ocenie Sądu, wykładnia uzasadnienia wykracza poza normę przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a., tj. w zakresie wyjaśnienia wątpliwości zapadłego wyroku wraz z jego uzasadnieniem.
Jak już podniesiono wcześniej Sąd nie rozstrzyga wątpliwości powstałych na tle uzasadnienia wyroku lub interpretacji przepisów prawa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 1989 r. sygn. akt ISA 104/88 LEX nr 10050).
Bank występując o udzielenie pisemnej interpretacji uznał, iż sama wycena pozabilansowych pozycji w walutach obcych stanowi różnicę kursową w związku z czym należy ją ująć w księgach rachunkowych do celów podatkowych po stronie kosztów lub przychodów. Z kolei Sąd nie zgodził się z przedstawionym stanowiskiem Banku i wskazał, że tylko różnice kursowe z tytułu tej wyceny mogą stanowić odpowiednio koszty lub przychody, podzielając tym samym stanowisko Ministra Finansów zawarte w wydanej interpretacji indywidualnej.
W ocenie Sądu treść wyroku jest jednoznaczna, a powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna nie budzą wątpliwości. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny nieuwzględnienia skargi.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.