Uzasadnienie
W piśmie z [...] r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę zatytułowaną jako "odwołanie", w której wskazał, że "pragnie się odwołać do tutejszego Sądu od decyzji Biura Powiatowego ARiMR w Z. nakazującej zwrot dopłat za lata 2013 – 2014".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z [...] r. rozdzielono skargi (art. 57 § 3 p.p.s.a) i wezwano skarżącego do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z [...] r. skarżący udzielając odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał dwie decyzje (pierwszoinstancyjne) z [...] r.:
- - nr [...];
- - nr [...].
Zarządzeniem z [...] r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego (ponownie) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy skarżący skarży dwie decyzje organu II instancji tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. (gdyż tylko od takich decyzji tj. decyzji organu II instancji można skutecznie wywieść skargę do tutejszego Sądu) tj:
- a) decyzję z [...] r. nr [...] uchylającą wskazaną w piśmie skarżącego decyzję I instancji z [...]r. nr [...],
- b) decyzję z [...] r. nr [...] uchylającą wskazaną w piśmie skarżącego decyzję I instancji z [...] r. nr [...],
- - w terminie 7 dni, pod warunkiem uznania, że przedmiotem skarg są decyzje wskazane przez skarżącego w piśmie z [...] r.
Pismem [...] r. (uzupełnionym pismem z [...] r.) skarżący wywiódł, że "genezą sporu są dwie decyzje z [...] r.", wskazując jednocześnie, że "wnosi o rozpatrzenie wszystkich decyzji ARiMR dotyczących jego i jego żony, które nastąpiły po dacie [...], a są dla niego niekorzystne".
W wyniku tego pisma Sąd przyjął, że:
- - sprawa zadekretowana pod sygn. akt III SA/Wr 221/19 dotyczy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013 (gdyż jest niekorzystna dla skarżącego, a uchylająca ją decyzja II instancji jest dla niego korzystna),
- - sprawa zadekretowana pod sygn. akt III SA/Wr 220/19 dotyczy decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z [...] r., Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z [...] r., Nr [...] o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2014 rok (gdyż jest niekorzystna dla skarżącego bowiem utrzymuje w mocy również niekorzystną dla niego decyzję I instancji).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018, poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Z akt sprawy wynika, że skarżącemu skutecznie doręczono (niekorzystną dla skarżącego) decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z [...] r. Nr [...] wraz z pouczeniem. Decyzją tą organ II instancji utrzymał bowiem w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z [...] r. Nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2014.
Sąd - zgodnie ze wskazaniem skarżącego, który podniósł, że "genezą sporu były dwie decyzje z [...] r.", a jednocześnie wniósł "o rozpatrzenie wszystkich decyzji ARiMR dotyczących jego i jego żony, które nastąpiły po dacie [...], a są dla niego niekorzystne" - przyjął, że skarżący zaskarżył (w tej sprawie) ww. decyzję drugoinstancyjną, gdyż jest dla niego decyzją "niekorzystną". Aczkolwiek pomimo tej okoliczności skarga podlegała odrzuceniu, gdyż została złożona po terminie. Z akt sprawy bezspornie bowiem wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu (w trybie 44 k.p.a.) w dniu [...] r. Tym samym termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] r. i kończył się z upływem dnia [...] r. Tymczasem skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu [...] r., a więc jeden dzień po upływie ustawowo określonego terminu.
W konsekwencji, mając na względzie okoliczność, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.), jak również wobec braku wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.