Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 19 lipca 2011 r. skarżąca Spółka została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Po wyroku oddalającym skargę, Spółka ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, a także o ustanowienie radcy prawnego. Powyższy wniosek wpłynął do Sądu w dniu 23 stycznia 2012 r. Następnie, wnosząc skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do skargi kasacyjnej załączone zostało pełnomocnictwo dla r. pr. P. S. do sporządzenia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej oraz do reprezentowania Spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że ze względu na pokrywające się żądania dwóch złożonych przez stronę wniosków o przyznanie prawa pomocy, w ocenie rozpoznającego je Referendarza sądowego, mając na uwadze ekonomikę procesową, oba wnioski należało rozpoznać jednym postanowieniem.
Wskazanym już wyżej postanowieniem z dnia 19 lipca 2011 r., Spółce przyznane zostało już prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i nie zostało przez Sąd cofnięte. Natomiast zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, że dotyczy również postępowania sądowego w drugiej instancji.
Tym samym rozpoznawane wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych okazały się bezprzedmiotowe.
Co do wniosku o ustanowienie radcy prawnego, to wskazać trzeba, że zgodnie z brzmieniem art. 252 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać – poza oświadczeniem dotyczącym stanu finansowego i majątkowego – również oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Wynika z powyższego, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu jest brak powiązania wnioskodawcy z takim pełnomocnikiem. Tymczasem skarżąca Spółka ustanowiła w sprawie pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy i w tym zakresie okazał się bezprzedmiotowy.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.