Uzasadnienie
Dnia 25 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządził o ściągnięciu przymusowo od M. S. na rzecz skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwoty 100 zł. Zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej 4 czerwca 2022 r. (k – 100 akt sądowych).
Na powyższe zarządzenie strona skarżąca wniosła zażalenie, które zostało złożone bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego – 10 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej). Zażalenie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – 21 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
O zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia decyduje, przy wnoszeniu pism za pośrednictwem poczty, data nadania w urzędzie pocztowym pisma adresowanego do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z uwagi na to, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, za aktualny w niniejszej sprawie należy uznać wyrażony w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub innego wojewódzkiego sądu administracyjnego niż ten, którego orzeczenie zostało zaskarżone, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi określonemu w omawianym przepisie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., komentarz do art. 177, teza 6, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego np.: z 15 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 3/11, z 23 lutego 2011 r. I OZ 118/11, z 15 kwietnia 2010 r. II OZ 320/10).
W niniejszej sprawie, termin do złożenia zażalenia upływał 11 czerwca 2022 r. (sobota). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin upłynął więc w poniedziałek 13 czerwca 2022 r. Pomimo prawidłowego pouczenia (k.
99) zażalenie zostało jednak wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do sądu wojewódzkiego. W takiej sytuacji termin mógłby być zachowany jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przesłał (przekazał) to zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jej wniesienia. Zażalenie przekazano do sądu właściwego dnia 21 czerwca 2022 r., po terminie zakreślonym przez Sąd do wniesienia zażalenia przez stronę skarżącą.
W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.