Uzasadnienie
Dnia [...] r. do Sądu wpłynęło - przekazane przez Powiat P.(dalej: Powiat) - pismo I. P. i J. P. (strona, skarżący) zatytułowane jako "Zażalenie na decyzję uchwały nr [...] - Rady Powiatu P.". Pismo to zostało skierowane do Starosty Powiatu.
Przekazując w/w pismo do tut. Sądu, Powiat zakwalifikował je jako skargę na uchwałę z [...] r. (nr [...]) i wniósł o jej oddalenie.
Powyższe pismo zostało zarejestrowane jako skarga pod sygn. akt III SA/Wr 305/18.
Zarządzeniem z 30 sierpnia 2018 r., wezwano skarżących do usunięcia
- - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego i wskazanie, wskazania, który skarżący podpisał się na skardze, zobowiązując jednocześnie skarżących do złożenia własnoręcznego podpisu (zawierającego co najmniej nazwisko) przez tę osobę (drugiego skarżącego), która tego podpisu nie złożyła. Wezwanie zostało doręczone skarżącym [...] r. Skarżący nie uzupełnili wskazanych braków do dnia dzisiejszego.
W dniu [...] r., wpłynęło do Sądu - przekazane przez organ - podpisane przez skarżących pismo z 10 września 2018 r., w którym oświadczyli oni, że nie wnosili skargi do sądu administracyjnego. Wskazali, że ich intencją było wniesienie zażalenia na uchwałę nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiąca przesłankę do jego umorzenia, może mieć dwojaki charakter: pierwotny i wtórny. O ile bezprzedmiotowość wtórna jest wyraźnie (literalnie) wskazana w przepisach p.p.s.a., to bezprzedmiotowość pierwotna nie została tam uregulowana wprost. Jej wystąpienie oznacza jednak brak podstaw do działań sądu w sytuacji, w której bezprzedmiotowość pierwotna zachodzi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2. Termin "stało się" oznacza, że do bezprzedmiotowości doszło w trakcie tego postępowania, choć wcześniej nie było ono bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2009 r., l FZ 438/09, Lex nr 582447).
W rozpoznawanej sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne nie stało się bezprzedmiotowe w jego toku, ale pozostawało bezprzedmiotowe od samego początku, tj. od momentu przekazania do Sądu przez organ - jako skargi - pisma skarżących. Jak bowiem wynika z jego tytułu (nagłówka), zamiarem skarżących nie było wniesienie skargi do tut. Sądu, lecz złożenie środka zaskarżenia do Starosty. Skarżący zresztą jednoznacznie - w piśmie z 10 września 2018 r. - wskazali, że "nie skarżyli urzędu starosty powiatu do sądu administracyjnego".
W ocenie Sądu, z uwagi na powyższe i fakt, że pismo, które wpłynęło do Sądu [...] r., zostało skierowane i zaadresowane do Starosty, organ ten winien był w pierwszej kolejności wyjaśnić, przed przekazaniem go do tut. Sądu, jego charakter, a nie samodzielnie - z pominięciem ustalenia rzeczywistej woli skarżących - dokonywać kwalifikacji tego pisma jako skargi, rozpoznawanej w trybie przepisów p.p.s.a.
W związku z tym Sąd stwierdził, że w sprawie zaistniała pierwotna bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, uzasadniająca jego umorzenie (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 11 września 2018 r., III SAB/Wr 80/18, publ.: CBOSA).
Z omówionych powyżej przyczyn, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.