Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 313/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę C. P. na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 313/09 podlega odrzuceniu. W myśl art. 285a § 1 dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Jednocześnie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.).
Należy zatem zauważyć, że przy sporządzaniu skargi o której mowa w art. 285a § 1 p.p.s.a. obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że skarga, powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 p.p.s.a., a więc adwokata lub radcę prawego. Tymczasem skarżący sporządził osobiście ww. skargę, co powoduje że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast brak w tym zakresie jest elementem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych skargi i w związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych powodów, po myśli art. 285f § 3 w zw. z art. 175 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.