Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. Nr [...] określającą kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 528 zł oraz kwotę odsetek w wysokości 101 zł, skarżący A. S. wniósł o wstrzymanie jej wykonania.
W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący wskazał jedynie lakonicznie, że skarga jest zasadna i wnosi o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz "nakazanie organowi celnemu wstrzymania egzekucji wyliczonego długu celnego i podatkowego wraz z należnymi odsetkami na podstawie błędnej oceny faktycznej i prawnej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sadowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga,
Sygn. akt III SA/Wr 346/08 że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny, jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
Ponadto postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku zawierającego "nakazanie organowi celnemu wstrzymania egzekucji wyliczonego długu celnego i podatkowego wraz z należnymi odsetkami na podstawie błędnej oceny faktycznej i prawnej" skarżący nie przywołał bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować taki stan sprawy, jak również nie przedstawił w niniejszym zakresie żadnych dowodów. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek zastosowania reżimu suspensywności wobec zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji zaś powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zatem pomimo okoliczności, że w decyzji będącej przedmiotem skargi nałożono wprawdzie na skarżącego określone obowiązki (wynikające z długu celnego w wysokości 528 zł oraz kwoty odsetek w wysokości 101 zł) to jednak bezspornie nie został spełniony drugi ze wskazanych, a obligatoryjnych warunków. W sprawie bowiem nie można stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.