Uzasadnienie
W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C.D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.B.
Wyznaczony z urzędu adwokat reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, który wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 892/13, oddalił skargę C. D. na wyżej oznaczoną decyzję, natomiast w pkt II. tego wyroku postanowił o przyznaniu od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata A.B. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwoty 5.400 zł wraz z podatkiem VAT.
Na skutek skargi kasacyjnej wywiedzionej przez tego adwokata od tego wyroku Sądu w całości Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2016 r., sygn. akt II GSK 540/15 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.
Jak wynika z akt sprawy wartość przedmiotu zaskarżenia wyniosła 54.006,38 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2016 r. uchylającego w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 892/13, w tym postanowienie zawarte w pkt II. tego wyroku o przyznaniu od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata A.B. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwoty 5.400 zł wraz z podatkiem VAT, nierozpoznany pozostaje wniosek adwokata wyznaczonego z urzędu o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu sformułowany w treści pisma procesowego z dnia 18 czerwca 2014 r., następnie ponowionego na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r.
Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumento-wane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 pkt 1) Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za występowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat występował w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, prowadzonym pod sygn. akt III SA/Wr 892/13, w którym między innymi sporządził pismo procesowe z dnia 18 czerwca 2014 r. uzupełniające zarzuty i uzasadnienie skargi sporządzonej samodzielnie przez skarżącą i reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r.
Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia jest należność pieniężna – kwota 54.006,38 zł nienależnie pobranych płatności, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postę-powaniu sądowadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1) lit a w zw. z § 6 pkt 6) Rozporządzenia – 3.600 zł. Przy tym za uzasadnione nakładem pracy, skomplikowanym charakterem sprawy dotyczącej płatności rolnośrodowiskowych referendarz sądowy uznał podwyższenie tej opłaty (wynagrodzenia) do dopuszczonej przepisem § 19 Rozporządzenia wysokości 150% stawki minimalnej – 5.400 zł (150% kwoty 3.600 zł).
Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 1.242 zł (23% kwoty 5.400 zł).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu prowadzonym przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pod sygn. akt III SA/Wr 892/13 w kwocie 5.400 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 1.242 zł, w łącznej kwocie 6.642 zł (słownie: sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa 00/100). Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie znalazło wyraz w sentencji postanowienia.
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 22 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801) i § 22 i 24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.).