Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. L. (dalej jako skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A, B, C, D, BE, CE, DE, T, z uwagi na nieuiszczenie wpisu w terminie.
Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w z dniu 6 marca 2017 r.
Pismem z dnia 13 marca 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu podnosząc, że ani on, ani jego żona nie otrzymali wezwania do uiszczenia wpisu. W ocenie skarżącego przesyłkę adresowaną do niego musiał odebrać obecny w domu członek rodziny, który został mylnie uznany przez listonosza za domownika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie art. 87 § 1 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi. Ponadto, w oparciu o art. 87 § 4 p.p.s.a. strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności przed sądem jest brak winy w jego uchybieniu. Należy przyjąć, że brak winy jest równoznaczny z należytą starannością w prowadzeniu swoich spraw, charakteryzującą przeciętnego człowieka. Innymi słowy, uzasadnioną przyczyną przekroczenia terminu mogą być wyłącznie okoliczności o charakterze zewnętrznym i obiektywnym, niezależne od osoby skarżącego.
W ocenie Sądu, po analizie okoliczności sprawy, dojść należy do wniosku, że wobec niedających się usunąć wątpliwości, czy D. L. mogła być uznana za dorosłego domownika skarżącego, należy je rozstrzygnąć na rzecz skarżącego, gwarantując mu tym samym prawo do rozpoznania jego sprawy przez sąd. Nie ulega jednak wątpliwości, że skarżący stosowne wezwanie ostatecznie otrzymał - co sam potwierdza.
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu w sprawie.