Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę "A" Sp. z o.o. we W. (na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.), z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi.
Pismem z dnia [...] r. (data wpływu do Sądu [...] r.), pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia stosownej opłaty.
Kolejnym pismem, z dnia [...] r., pełnomocnik strony wywiódł od postanowienia z dnia [...] r. skargę kasacyjną, natomiast pismem z dnia [...] r., cofnął wniesiony wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie o przywrócenie terminu należało umorzyć.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Za takie właśnie Sąd uznał postępowanie w sprawie przywrócenia terminu, wywołane wnioskiem w niniejszej sprawie.
Składanie wniosków w postępowaniu sądowym należy do czynności dyspozytywnych stron, tzn. zależnych wyłącznie od ich woli. Dlatego też, jeżeli strona cofa złożone uprzednie żądanie, Sąd zobligowany jest zaniechać orzekania, w zakresie takiego wniosku, chyba że ocena okoliczności sprawy wykaże, że czynność ta doprowadzi do obejścia prawa (odpowiednio art. 60 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Taka ocena okoliczności dokonana w rozpatrywanej sprawie uzasadniała przyjęcie, że cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu, w szczególności, wobec złożenia w terminie skargi kasacyjnej, nie doprowadzi do obejścia prawa.
Skoro zaś strona cofnęła wniosek o przywrócenie terminu, postępowanie co do jego rozpoznania należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, co znalazło swój wyraz w sentencji niniejszego orzeczenia.