Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżący wystąpił o "umorzenie" ww. opłaty sądowej wskazując, że jest osobą bezrobotną i utrzymuje się wraz z żoną ze świadczeń otrzymywanych z miejscowej opieki społecznej w łącznej wysokości 521, 82 zł, wydatki zaś określił w sposób następujący: koszty utrzymania mieszkania 450 zł; koszt leczenia żony - 150 zł; koszt swojego leczenia - 80 zł.
We wniosku złożonym w dniu 4 października 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych podnosząc, iż oboje z żoną nie pracują i oboje mają orzeczenia o niepełnosprawności (skarżący ma orzeczoną III grupę inwalidztwa, a jego żona- I grupę). Dodał, iż korzystają z pomocy rodziny.
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.