Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Nadto w niniejszej skardze skarżący zawarł "wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji", aczkolwiek wniosku tego nie uzasadnił.
Postanowieniem z dnia [...]odmówiono skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] (sygn. akt I OZ 562/09) NSA oddalił zażalenie skarżącego.
Pismem z dnia [...]skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że jego sytuacja materialna jest bardzo trudna i jest ona w szczególności spowodowana zatrzymaniem przez funkcjonariuszy Policji jego prawa jazdy. Wskazał, że zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej, spowodowało też pogorszenie jego stanu zdrowia, ponieważ wskutek braku prawa jazdy musiał przez dwa miesiące ogrzewać mieszkanie drewnem, które sam przynosił, przez co w konsekwencji nabawił się przepukliny (na dowód czego dołączył wypis ze szpitala i zwolnienie lekarskie). Utrata zdrowia jest niepowetowaną szkodą, a jego zdrowie może pogorszyć się wskutek braku prawa jazdy i wykonania decyzji o skierowaniu na egzamin.
Skarżący dodał także, iż zatrzymanie prawa jazdy spowodowało utratę przychodów uzyskiwanych z tytułu prowadzonej przez niego działalności w kwocie około 700 zł dziennie. Podniósł ponadto, że przedmiotowy wniosek powinien być rozpatrzony także na podstawie akt administracyjnych dotyczących decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne (III SA/Wr 617/08 i III SAB/Wr 23/08) i decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (III SA/Wr 47/09). Skarżący podkreślił także, że jego poprzedni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z powodu "kradzieży dokumentów przez funkcjonariuszy KPP Policji z B. i zwrotu jedynie 4 segregatorów".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy wskazać, że wnioskodawca nie udokumentował swojej aktualnej sytuacji finansowej przez przedłożenie np. wyciągów z rachunków bankowych oraz wyciągów z rachunków osób pozostających z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym. Podkreślić także trzeba, że przedstawione przez skarżącego argumenty mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (trudna sytuacja materialna, stan zdrowia) dotyczyły w głównej mierze następstw wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie była natomiast decyzja o skierowaniu skarżącego na egzamin teoretyczny i praktyczny w zakresie prawa jazdy. Obowiązkiem skarżącego było zatem wykazanie jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki lub jaka znaczna szkoda, mogłaby powstać w wyniku wykonania decyzji o skierowaniu na egzamin.
Wskazać należy, że w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby stanowić jedynie pewne obciążenie finansowe dla skarżącego. T. K. nie udokumentował przy tym wysokości kosztów, jakie musiałby ponieść w związku z koniecznością przystąpienia do egzaminu i jakie stanowiłoby to dla niego obciążenie finansowe. Przebyta natomiast przez skarżącego operacja przepukliny – zdaniem Sądu – nie ma związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Wskazać także należy, że nie było podstaw prawnych do rozpoznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o akta administracyjne dotyczące decyzji o skierowaniu go na badania psychologiczne (III SA/Wr 617/08 i III SAB/Wr 23/08) i decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (III SA/Wr 47/09). Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 3 p.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez Sąd dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazane przez skarżącego decyzje zostały objęte odrębnymi skargami i nie zostały wydane w "granicach tej samej sprawy". Użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 p.p.s.a. i art. 135 p.p.a.a., które regulują zakres sądowej kontroli.
Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają jednakowe ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006). Pojęcie "granice tej samej sprawy" nie dotyczy natomiast aktów wydanych lub podjętych w odrębnym postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem odrębnych skarg.
Skoro zatem wnioskodawca nie udokumentował należycie ryzyka wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ponadto w głównej mierze odniósł się do skutków wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, to tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego bieżącej sytuacji finansowej (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04).
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.