Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarto, doprecyzowany następnie w piśmie z dnia [...] września 2013 r., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku strona skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja w swym zakresie posiada wadliwe rozstrzygnięcie, pozostaje błędna i nie odpowiada prawu. Przymusowa realizacja zaskarżonej decyzji – jak podkreśliła strona skarżąca – poprzez ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje zastosowanie przez organ egzekucyjny środków egzekucyjnych, które mogą wyrządzić znaczną szkodę majątkową (np. zajęcie rachunków bankowych uniemożliwi realizację bieżących płatności na rzecz kontrahentów, podatków, składek ZUS, wynagrodzeń pracowniczych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd, na wniosek strony, może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu tego Sądu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który ani nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który – wskutek swych właściwości – nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie.
Podkreślić należy, że strona skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła złożony wniosek, wskazując jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić jej znaczną szkodę majątkową. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, nie udokumentowała też w żaden sposób aktualnej sytuacji majątkowej spółki i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji, co mogłoby umożliwić określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołane natomiast na uzasadnienie złożonego wniosku twierdzenia, że zaskarżona decyzja posiada wadliwe rozstrzygniecie, jest błędna i nie odpowiada prawu, jeszcze przed rozpoznaniem wniesionej w niniejszej sprawie skargi, nie mogły stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada jej zgodności z prawem.
W konsekwencji zatem jedynie spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. daje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się przy tym, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/ 04).
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.