Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt III SA/Wr 562/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał T. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. S. Ustanowiony z urzędu radca prawny sporządził i wniósł w sprawie skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 24 listopada 2009 r.
W treści przesłanego do akt sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w kserokopii pisma procesowego wyznaczonego w sprawie radcy prawnego sformułowany został wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180 zł netto, powiększonej o 23 % stawkę podatku od towarów i usług oraz oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części.
Na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2011 r. (sygn. akt I OSK 1672/10) uchylającego ww. wyrok Sądu i przekazującego sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania sprawa zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Sądu została wpisana do repertorium III SA/Wr 695/11.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej powoływane jako Rozporządzenie). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Z uwagi na fakt, że w sprawie radca prawny, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną, nie występował postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla pierwszej z hipotez określonych w przywołanym przepisie § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b Rozporządzenia, tj. w wysokości 75% stawki minimalnej wskazanej w Rozporządzeniu.
Sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami zaliczana jest do kategorii spraw określonych w przepisie lit. c pkt 1) ust. 2 § 14 Rozporządzenia przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240 zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi wynosi w sprawie 180 zł (75% kwoty 240 zł).
Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 41,40 zł (23% kwoty 180 zł).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 180 zł oraz podatek od towarów i usług – 41,40 zł.
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.