Uzasadnienie
W sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt III SA/Wr 562/08 – obecnie III SA/Wr 695/11) przyznano skarżącemu T. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Na skutek wystąpienia przez Sąd do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. wyznaczono jako pełnomocnika dla strony skarżącej z urzędu radcę prawnego K. S., który reprezentuje skarżącego w sprawie przed Sądem.
W dniu 14 maja 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – zgodnie z § 2 art. 245 powołanej ustawy procesowej - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z wyżej powołanego unormowania wynika, że prawo pomocy przyznane zostało T. K. postanowieniem Sądu z dnia 18 maja 2010 r. w zakresie maksymalnym, jaki przewiduje uregulowanie wynikające z Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 239 pkt 4) ustawy procesowej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznano zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W konsekwencji stwierdzić należy, że strona skarżąca w obecnie toczącym się postępowaniu korzysta z prawa pomocy przyznanego jej na wcześniejszym etapie postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Kolejno wskazać należy, że T. K. w obecnie toczącym się postępowaniu korzysta z prawa pomocy również w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego (radcy prawnego) ustanowionego na podstawie wyżej wskazanego postanowienia Sądu. Powtórzyć winno się w tym miejscu, że aktualnie toczące się postępowanie jest procesową kontynuacją postępowania wcześniejszego, zainicjowanego środkiem prawnym (skargą) strony.
Podsumowując stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie T. K. korzysta z przyznanego mu prawa pomocy. Zostały zatem zachowane, przysługujące stronie skarżącej w jej sytuacji rodzinnej i materialnej, gwarancje realizacji prawa do sądu. Istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego) zostało już stronie przyznane prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 18 maja 2010 r. i uprawnienie do korzystania z tego prawa jest nadal aktualne.
W świetle powyższego postępowanie dotyczące wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy, złożonego w dniu 14 maja 2012 r., uznać należało za bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) ustawy w zw. z art. 258 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, referendarz sądowy postanowił to postępowanie umorzyć. Rozstrzygnięcie w tym zakresie znalazło wyraz w sentencji postanowienia.