Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D. W. od opisanego w sentencji postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r.
Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi M. W. – adw. W. L. w dniu [...] r.
Oświadczeniem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że udzielone jej w dniu [...] r. przez M. W. pełnomocnictwo wygasło, bowiem obejmowało jedynie reprezentację strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, natomiast nie zostało rozszerzone na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, zarządzono ponowne doręczenie stronie postanowienia z dnia [...] r. Doręczenie to nastąpiło w dniu [...] r.
D. W. postanowienie to doręczone zostało w dniu [...] r.
Postanowieniami z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia skarżących na postanowienia Sądu z dnia [...] r. – w stosunku do skarżącego M. W. jako wniesione przedwcześnie, natomiast odnośnie do skarżącej D. W., jako wniesione z naruszeniem przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a.
Pismem, sporządzonym osobiście, z dnia [...] r. skarżący ponownie wnieśli zażalenie na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym. Nie można go jednak wnieść od wyroku, gdyż środek ten nie dotyczy orzeczeń merytorycznych. Przedmiotem zażaleń są zatem postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi, tak jak w przypadku postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a.).
Co do zasady w postępowaniu zażaleniowym nie obowiązuje przymus zastępstwa, jednakże ustawodawca regulując instytucję zażalenia od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jego wniesienia m.in. od sporządzenia go przez profesjonalne podmioty. Podmiotami tymi są, zgodnie z treścią art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., adwokat, radca prawny. Niesporządzenie zaś zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, powodującym jego odrzucenie stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 30 września 2004 r., OZ 474/04, niepubl.) stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, którzy nie wykazali by przysługiwały im uprawnienia podmiotów wymienionych w przepisie art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., choć prawidłowo pouczeni, samodzielnie sporządzili oraz wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czym bezspornie naruszyli dyspozycję przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a.
Dodatkowo należy podnieść, że w niniejszej sprawie odpis zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącej D. W. w dniu [...] r., natomiast rozpoznawane zażalenie złożone zostało przez skarżących w dniu [...] r. Tymczasem zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Skoro zatem zażalenie skarżącej – D. W. – złożono z uchybieniem tego terminu, to jako spóźnione podlegało ono również odrzuceniu, na podstawie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.