Uzasadnienie
W ramach naboru wniosków nr [...], ogłoszonego przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "Kraina Łęgów Odrzańskich" (dalej LGD) "O." sp. z o.o. w G. (dalej strona skarżąca, Wnioskodawca) zgłosiła do konkursu wniosek nr [...] pn. "[...]".
Powołując się na przepisy ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378, dalej: ustawa o rozwoju lokalnym), Rada Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania (dalej: Rada LGD) dokonała oceny zgodności operacji z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej LSR) oraz dokonała oceny na podstawie kryteriów wyboru określonych w LSR. Następnie pismem z dnia 10 stycznia 2020 r. LGD poinformowała Wnioskodawcę, że zgłoszona przez niego operacja została uznana za zgodną z LSR, jednakże uzyskując 13,91 punktów w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru LGD, nie uzyskała minimum punktowego wymaganego do wyboru do dofinansowania w ramach naboru wniosków tj. 16,5 pkt. Wnioskodawcę poinformowano nadto o przekazaniu mu kopii uchwały Rady z 13 grudnia 2019 r. wraz z przyznaną punktacją i uzasadnieniem oraz pouczono o prawie i trybie wniesienia protestu.
Strona skarżąca wniosła od w/w oceny protest, w którym zakwestionowała ocenę i uzasadnienie do dziesięciu kryteriów wyboru operacji. Podniosła przede wszystkim, że uzasadnienie do uchwały Rady z dnia 13 grudnia 2019 r. jest lakoniczne, krótkie, niekonkretne, nierzeczowe, nieprecyzyjne, ogólnikowe i sporządzone w sposób nieprofesjonalny, a wręcz chaotyczny i lekceważący dla Wnioskodawcy.
Rozstrzygnięciem z 24 lutego 2020 r. Zarząd Województwa Dolnośląskiego (dalej: ZWD) uwzględnił protest i przekazał sprawę do ponownej oceny przez Radę LGD w zakresie kryteriów nr: 3 Operacja przewiduje zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i klimatu; 4 Innowacyjność operacji; 5 Operacja dotyczy usług wskazanych jako priorytetowe w LSR; 6 Operacja realizuje więcej niż jeden cel szczegółowy; 7 Spójność i jakość wniosku oraz racjonalny budżet; 8 Działanie w partnerstwie; 9 Wykorzystanie lokalnych zasobów; 10 Promocja obszaru; 11 Operacja angażuje, lub służy zaspokojeniu potrzeb grup defaworyzowanych lub jest realizowana przez przedstawiciela grupy defaworyzowanej; 12 Promocja marki lokalnej lub produktu turystycznego.
W uzasadnieniu organ wskazał, że protest został negatywnie rozpatrzony przez Radę LGD, która po ponownej ocenie podtrzymała swoje stanowisko w przedmiotowym zakresie nie przyznając punktów w wyniku wniesionego protestu, a wręcz zaniżając punkty przyznane w pierwszej ocenie z 13,91 punktów uzyskanych na 12 punktów w wyniku autokontroli. Podniósł, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (pismo o sygn. ROW.wrt.510.145.2017 z dnia 22 czerwca 2017 r.) powyższa sytuacja jest niedopuszczalna.
W wyniku ponownej oceny wniosku Rada LGD uchwałą z 12 marca 2020 r., nr 12/03/2020/3 dokonała zmiany podjętego rozstrzygnięcia w zakresie przyznanej punktacji tj. operacja uzyskała 21.6 pkt w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru LGD i została wybrana do dofinansowania. Jednocześnie Rada ustaliła kwotę wsparcia w wysokości 164.500 zł i wskazała, że operacja Wnioskodawcy nie mieści się w limicie dostępnych środków przewidzianych w ramach naboru, a więc ocena wniosku strony skarżącej jest negatywna.
Z załączonej do uchwały nr 12/03/2020/3 Rady LGD KŁO karty zatytułowanej "Ocena operacji wg lokalnych kryteriów wyboru" wynika, że operacja zgłoszona przez stronę skarżącą otrzymała (średnią) punktację w ramach następujących kryteriów: nr 1 – Tworzenie nowych miejsc pracy (nie dotyczy operacji własnych) – 1 pkt na możliwe 3 pkt (w systemie 0,1,3), nr 2 – Operacja realizowana w miejscowości zamieszkanej przez mniej niż 5 tys. mieszkańców – 1 pkt na możliwy 1 (w systemie 0,1), nr 3 – Operacja przewiduje zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i klimatu - 2 pkt na możliwe 3 (w systemie 0, 1, 2, 3 pkt), nr 4 – Innowacyjność operacji – 0,8 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 5 - Operacja dotyczy usług wskazanych jako priorytetowe w LSR (preferowane typy projektów) (nie dotyczy operacji własnych) – 3 pkt na możliwe 5 (w systemie 0,5), nr 6 – Operacja realizuje więcej niż jeden cel szczegółowy – 1.1 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 7 – spójność i jakość wniosku oraz racjonalny budżet – 2.4 pkt na możliwe 4 pkt (w systemie 0, 1, 2, 3,4 pkt), nr 8 – Działanie w partnerstwie – 1.2 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 2 pkt), nr 9 – Wykorzystanie lokalnych zasobów – 1 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 10 – Promocja obszaru – 3,8 pkt na możliwe 4 pkt (w systemie 0, 1, 2, 3, 4 pkt), nr 11 – Operacja angażuje lub służy zaspokojeniu potrzeb grup de faworyzowanych lub jest realizowana przez przedstawiciela grupy de faworyzowanej – 1.6 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 2 pkt), nr 12 – Promocja marki lokalnej lub produktu turystycznego – 2.7 pkt na możliwe 3 pkt (w systemie 0, 3 pkt).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 – dalej: ustawa w zakresie polityki spójności) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Podniosła, że nie zgadza się z przyznaną punktacją w ramach kryteriów: nr 3, 4, 7, 8 i 9.
Wyrokiem z 27 sierpnia 2020 r. (sygn. akt III SA/Wr 187/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie Lokalnej Grupy Działania "Kraina Łęgów Odrzańskich" w P. Sąd stwierdził, że w procesie oceny wniosku skarżącej doszło do naruszenia przez LGD KŁO zasad, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności. Uzasadnienie oceny w zakresie zakwestionowanych przez stronę skarżącą kryteriów nr 3, 4, 7, 8 i 9 było bowiem niejasne, nierzetelne oraz często lakoniczne, uniemożliwiające zrozumienie sposobu przyznanej punktacji.
Sąd podkreślił przy tym, że za uzasadnienie merytorycznej oceny nie może być uznane stwierdzenie w rodzaju "większość radnych uznało za spełnione kryterium" lub rozbieżne stwierdzenia typu "część radnych uznała spełnienie kryterium
/część radnych uznała, że zlecenie i czyn społeczny nie jest partnerstwem" jak miało to miejsce w przypadku uzasadnienia oceny kryterium nr 8. O ile bowiem zgodność ocen poszczególnych członków zespołu oceniającego jest argumentem wspierającym słuszność takiej, a nie innej merytorycznej oceny spełnienia przez projekt kryteriów wyboru, to argument ten nie może zastępować samej oceny, jako że nie stanowi żadnego wyjaśnienia powodów, dla których uznano zawarte we wniosku zapisy za wybrakowane, niespójne lub niejasne. Proces oceny projektu zgłoszonego do dofinansowania, a szczególnie oceny dokonywanej w wyniku wniesienia i uwzględnienia protestu, powinien być szczegółowo uzasadniony. Ocena taka nie może opierać się wyłącznie na przeświadczeniu oceniających, ale musi znajdować wsparcie w rzeczowych argumentach odnoszących się do konkretnych zapisów wniosku lub wyjaśniających na czym polegają braki lub niespójności w zapisach wniosku.
Uchwałą z 30 października 2020 r., nr 30/10/2020/2 w sprawie zgodności z lokalnymi kryteriami wyboru LGD "Kraina Łęgów Odrzańskich" i wyboru do dofinansowania w ramach naboru [...], Rada Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "Kraina Łęgów Odrzańskich" dokonała ponownej oceny wniosku z uwzględnieniem uzasadnienia wyroku WSA z 27 sierpnia 2020 r. oraz protestu wniesionego przez wnioskodawcę. Uchwałą tą dokonała zmiany podjętego rozstrzygnięcia w zakresie przyznanej punktacji – operacja uzyskała 21.9 pkt i została wybrana do dofinansowania. Jednocześnie Rada ustaliła kwotę wsparcia w wysokości 164.500 zł i wskazała, że operacja wnioskodawcy nie mieści się w limicie środków dostępnych w ramach naboru.
W zakresie kryterium: nr 1 - Tworzenie nowych miejsc pracy (nie dotyczy operacji własnych) – przyznano 1 punkt na możliwe 3 punkty (w systemie 0,1,3), nr 2 – Operacja realizowana w miejscowości zamieszkanej przez mniej niż 5 tysięcy mieszkańców – 1 pkt na możliwy 1 (w systemie 0,1), nr 3 – Operacja przewiduje zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i klimatu – 2.1 pkt na możliwe 3 (w systemie 0, 1, 2, 3 pkt), nr 4 – Innowacyjność operacji – 0,8 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 5 - Operacja dotyczy usług wskazanych jako priorytetowe w LSR (preferowane typy projektów) (nie dotyczy operacji własnych) – 3 pkt na możliwe 5 (w systemie 0,5), nr 6 – Operacja realizuje więcej niż jeden cel szczegółowy – 1 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 7 – spójność i jakość wniosku oraz racjonalny budżet – 2.4 pkt na możliwe 4 pkt (w systemie 0, 1, 2, 3,4 pkt), nr 8 – Działanie w partnerstwie – 1.4 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 2 pkt), nr 9 – Wykorzystanie lokalnych zasobów – 1 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 1, 2 pkt), nr 10 – Promocja obszaru – 3.9 pkt na możliwe 4 pkt (w systemie 0, 1, 2, 3, 4 pkt), nr 11 – Operacja angażuje lub służy zaspokojeniu potrzeb grup defaworyzowanych lub jest realizowana przez przedstawiciela grupy defaworyzowanej – 1.6 pkt na możliwe 2 pkt (w systemie 0, 2 pkt), nr 12 – Promocja marki lokalnej lub produktu turystycznego – 2.7 pkt na możliwe 3 pkt (w systemie 0, 3 pkt).
W skardze do WSA we Wrocławiu strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 – dalej: ustawa w zakresie polityki spójności) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, albowiem właściwa instytucja przeprowadzająca wybór projektów do dofinansowania (LGD "Kraina Łęgów Odrzańskich") dokonała wyboru w nieprzejrzysty i nierzetelny sposób, a nadto w sposób wadliwy dokonała oceny projektu pod względem spełnienia kryteriów jego wyboru, podczas gdy z dokumentacji przedstawionej przez stronę skarżącą wynika, że złożony projekt winien uzyskać znacznie wyższą ilość punktów niż została mu przyznana z uwagi na spełnienie kryteriów wyboru.
W oparciu o art. 61 ust. 8 pkt 1 ppkt a) ustawy w zakresie polityki spójności wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Strona skarżąca podniosła, że nie zgadza się z przyznaną punktacją, w zakresie ponownej oceny dokonanej w dniu 30 października 2020 r. przez Radę LGD, w zakresie zgodności wniosku z lokalnymi kryteriami wyboru, zgodnie z lokalną strategią rozwoju LGD KŁO, w ramach kryteriów nr 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 12.
W zakresie kryterium nr 5, 10, 11 i 12 strona skarżąca zauważyła, że w poszczególnych uzasadnieniach dotyczących przyznania określonej ilości punktów wskazano, że zdecydowana większość lub większość radnych uznała, że dane kryteria zostały spełnione przez wnioskodawcę. Pomimo takiego uzasadnienia w żadnym z tych obszarów wnioskodawcy nie została przyznana maksymalna ilość punktów, jednocześnie nie wskazano dlaczego nie przyznano maksymalnej liczby punktów.
W zakresie kryterium nr 6 strona skarżąca podkreśliła, że w uchwale z 12 marca 2020 r. przyznano wnioskodawcy 1.1 pkt, natomiast w uchwale z 30 października 2020 r. – przy takim samym uzasadnieniu – 1 pkt. Jednocześnie w uzasadnieniu nie wskazano dlaczego pomimo spełnienia więcej niż jednego celu szczegółowego nie została przyznana maksymalna ilość możliwych do otrzymania punktów (tj. 2 pkt), ani dlaczego ilość przyznanych aktualnie punktów jest niższa.
W zakresie kryterium nr 8 strona skarżąca wskazała, że z uzasadnienia wynika, że część radnych uznała to kryterium za spełnione, część radnych stwierdziła, że zlecenie i czyn społeczny nie jest partnerstwem, nie wskazując, co zdaniem tych radnych należy uznać za działanie w partnerstwie. Z uzasadnienia nie wynika, jaka część radnych uznała kryterium za spełnione i czy była to zdecydowana większość.
Odnosząc się do kryterium nr 9 strona skarżąca wskazała, że z treści uzasadnienia wynika, że większość radnych uznała, że operacja wykorzystuje aktywność mieszkańców. Co do braku wykorzystania potencjału przyrodniczo – kulturowego, w ocenie strony skarżącej uzasadnienie jest nierzetelne i sprzeczne samo w sobie. Strona skarżąca podkreśliła przy tym, że w uchwale z 12 marca 2020 r. uznano, że zaopatrywanie się przez wnioskodawcę u lokalnych dostawców stanowi aktywność mieszkańców i może sprzyjać integrowaniu działań i branż na obszarze LGD, w zaskarżonej uchwale uznano natomiast, że takich zakupów nie można interpretować w w/w sposób.
W zakresie kryterium nr 3 strona skarżąca zwróciła uwagę na sprzeczności w zakresie uzasadnienia przyznanej punktacji. W odniesieniu do kryterium nr 4, wskazano, że większość radnych uznała je za spełnione, przyznano natomiast 0,8 pkt na 2 pkt, nie uzasadniając takiego stanowiska. Jeżeli chodzi o kryterium nr 7, strona skarżąca podkreśliła, że Rada uznała je za spełnione w zakresie spójności, racjonalności celów, opisu zadań i budżetu. Zdaniem Radnych nie wskazano wskaźników w zakresie produktu i rezultatu LSR innych niż te wynikające z naboru. Strona skarżąca podniosła, że pielęgnacja zieleni w tym kompleksowe inne usługi świadczone przez Wnioskodawcę na terenie KŁO (m.in. usługi brukarskie) w bezpośredni sposób wpłyną na poprawę i rozwój turystyki w tym obszarze poprzez zwiększenie częstotliwości aktywnego spędzania czasu wolnego i rozwoju miejsc, jak również przyczynią się do wzmocnienia lokalnej marki KŁO.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, o których mowa w ostatnio przywołanym przepisie, zaliczyć trzeba ustawę w zakresie polityki spójności jak również ustawę o rozwoju lokalnym. Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym, do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 ustawy w zakresie polityki spójności.
Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w zakresie polityki spójności w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
Rozpoczynając rozważania nad zgodnością z prawem zaskarżonej uchwały z 30 października 2020 r. w pierwszej kolejności należy wskazać, że rozpoznawana sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2020 r. (sygn. akt III SA/Wr 187/20) stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem oceny Sądu w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 187/20 były zakwestionowane przez stronę skarżącą kryteria nr 3, 4, 7, 8 i 9.
Zauważyć należy, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 prowadzi co do zasady do ponownej oceny projektu w pełnym zakresie. Organ nie ogranicza się przy tym do rozpoznania sprawy jedynie w takim zakresie, w jakim została pierwotnie rozstrzygnięta i zaskarżona. Przeciwnie, ma on co do zasady obowiązek ponownego całościowego rozpoznania sprawy i oceny projektu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2018 r., I GSK 2178/18).
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ocena prawna, o jakiej mowa w powołanym przepisie, dotyczyć może zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu komentowanego przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz", Jan Paweł Tamo, LexisNexis, Warszawa 2008 r., wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 506/05, LEX nr 187499). Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i na Sądzie może być wyłączony tyko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 2408/98, LEX 44392).
Wobec powyższego ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny – w zakresie kryteriów nr 3, 4, 7, 8 i 9 – sprowadza się do kontroli, czy organ prawidłowo uwzględnił i wykonał wytyczne zawarte w poprzednim wyroku. W konsekwencji zatem punktem wyjścia dla oceny legalności zaskarżonej uchwały w zakresie oceny kryteriów nr 3, 4, 7, 8 i 9 był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2020 r.
W powołanym wyroku WSA podkreślił, że uzasadnienie oceny w zakresie kryteriów nr 3, 4, 7, 8 i 9 jest niejasne, nierzetelne oraz często lakoniczne, uniemożliwiające zrozumienie sposobu przyznanej punktacji. Ponadto, w znikomym bądź żadnym stopniu odnosi się do argumentów podniesionych w proteście, w tym także uznanych za zasadne przez Zarząd Województwa. Tymczasem w szczególności w przypadku, gdy w zakresie oceny spełnienia danego kryterium wnioskodawca złożył protest powołując się na konkretne zapisy wniosku, stanowisko Rady LGD, będące wynikiem ponownej oceny operacji (najpierw w ramach autokontroli, a następnie w wyniku uwzględnienia protestu) powinno zostać szczegółowo i wnikliwie uzasadnione, tak by faktycznie dostarczało wnioskodawcy skonkretyzowanych informacji na temat wad wniosku oraz pozwalało na podjęcie rzeczowej polemiki z przeprowadzoną oceną.
W zakresie kryterium nr 3 – "Operacja przewiduje zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i klimatu", WSA wskazał, że Rada uznała je za spełnione podnosząc, że jego opis uznaje operacje realizujące obowiązujące standardy w zakresie ochrony środowiska i klimatu – standardy takie zapewnia nowa maszyna, która jest ekologiczna i energooszczędna. Jednak stronie skarżącej nie została przyznana maksymalna ilość punktów (tj. 3 pkt), a Rada nie uzasadniła przyczyny obniżenia punktacji do 2 pkt, co nie może zostać uznane za rzetelną ocenę.
W obecnie zaskarżonej uchwale Rada w zakresie kryterium nr 3 przyznała stronie skarżącej 2.1 pkt. W uzasadnieniu takiej oceny podała, że większość Radnych (7 na 10 oceniających) uznała, że planowana do zakupu nowoczesna maszyna spełnia najnowsze standardy energooszczędności i w dłuższej perspektywie można uznać jej pozytywny wpływ na ochronę środowiska i przeciwdziałanie zmianom klimatu. Część radnych (3 na 10) uznała, że zakup nowego urządzenia nie powoduje, że wdrażane są odnawialne źródła energii, energooszczędne rozwiązania lub systemy, czy instalacje ograniczające emisje gazów i szkodliwych pyłów. Nie zostały również uwzględnione aspekty przyrodnicze (np. gospodarowanie wodą) w budżecie projektu. Dlatego wydatku tego nie można porównać z zakupem urządzenia napędzanego elektrycznie, zakupem paneli słonecznych, fotowoltaiki, termomodernizacją, czy też stworzenia zielonych ścian, dachów, co jest stricte działaniem sprzyjającym środowisku.
W ostatnim zdaniu uzasadnienia wskazano, że zakupiona maszyna zasilana jest olejem napędowym i pomimo, że spełnia najwyższe standardy technologiczne – co obecnie jest wymogiem – które sprzyjają jej energooszczędności, to nie można uznać, że zakup ten to rozwiązanie sprzyjające ochronie środowiska i klimatu.
W ocenie Sądu obecnie orzekającego w sprawie, Rada nie wykonała zaleceń zawartych w poprzednim wyroku odnośnie kryterium nr 3. Ocena tego kryterium nadal budzi wątpliwości. Rada nie wyjaśniła w sposób rzetelny, dlaczego mimo uznania przez większość radnych, że kryterium to zostało spełnione, nie przyznano maksymalnej liczby punktów. Rada nie odniosła się także do zapisów zawartych w Biznesplanie (pkt IV.8 i 9), z których wynika, że operacja sprzyja ochronie środowiska i klimatu. Niezrozumiały jest także zawarty w uzasadnieniu oceny tego kryterium zarzut, że w budżecie projektu nie zostały uwzględnione aspekty przyrodnicze (np. gospodarowanie wodą). Jak podkreśliła strona skarżąca, przedmiotowe urządzenie nie będzie miało wpływu na gospodarowanie wodą (ani negatywnego ani pozytywnego), albowiem do jego używania i eksploatacji woda nie jest konieczna.
W zakresie kryterium nr 4 "Innowacyjność operacji" w zaskarżonej obecnie uchwale Rada przyznała taką samą liczbę punktów jak poprzednio (0,8 pkt, przy następującej możliwej punktacji: 2 pkt. – operacja ma charakter innowacyjny w odniesieniu do całego obszaru LGD, 1 pkt. – operacja ma charakter innowacyjny w danym środowisku lokalnym, 0 pkt. – operacja nie ma charakteru innowacyjnego). W uzasadnieniu uchwały wskazała, że większość Radnych uznała spełnienie kryterium jedynie na poziomie lokalnym, przy czym nie wyjaśniła, dlaczego w takim wypadku obniżyła punktację z 1 pkt na 0,8 pkt. Ponadto w ocenie Sądu z uzasadnienia oceny tego kryterium (które pozostało takie samo jak w poprzedniej uchwale z 12 marca 2020 r.), Rada nie odniosła się do informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy oraz biznesplanie i nie przeanalizowała wprowadzenia przez wnioskodawcę nowych usług jako innowacyjności na swoim terenie.
Wnioskodawca w Biznesplanie w części IV.7 "innowacyjność operacji" opisał, w jaki sposób projekt spełnia ten warunek. Wskazał, że zgodnie z jego wiedzą w obrębie działania O. sp. z o.o. nie występuje inna firma świadcząca podobne usługi oraz posiadająca maszyny o takich samych innowacyjnych parametrach jak planowana do zakupu w ramach projektu ładowarka wielofunkcyjna. Maszyna – w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami – jest najnowszym tego typu rozwiązaniem na terenie gminy. W konsekwencji należy uznać, że ocena kryterium nr 4 jest w dalszym ciągu nierzetelna i niewystarczająca.
Odnośnie kryterium nr 7 – "Spójność i jakość wniosku oraz racjonalny budżet" w wyroku WSA z 27 sierpnia 2020 r. wskazano, że w uzasadnieniu oceny nie podano na czym polegają stwierdzone niespójności, a także nie odniesiono się do konkretnych części i zapisów wniosku, na co zwrócił uwagę ZWD w rozstrzygnięciu protestu. Organ ten wskazał, że Wnioskodawca podkreśla w puncie B.III.1.4 wniosku, że cele i zadania, które są przewidziane do realizacji mają odzwierciedlenie zarówno w budżecie jak i w całej dokumentacji, będąc jednocześnie spójnymi z priorytetami i założeniami LSR, co więcej zaplanowane działalnie będzie realizowane w dużej części na terenie Krainy Łęgów Odrzańskich.
W zaskarżonej aktualnie uchwale Rada uznała to kryterium za spełnione w zakresie spójności i racjonalności celów, opisu zadać i budżetu. Zdaniem Radnych nie wskazano natomiast wskaźników w zakresie produktu i rezultatu LSR innych niż te wynikające z naboru, co spowodowało obniżenie oceny o 1 pkt cząstkowy u każdego z oceniających. Rada uznała jednocześnie, że świadczenie usług ładowarką i pielęgnacja zieleni nie są usługami mającymi wpływ na rozwój turystyki czy wzmocnienie marki lokalnej KŁO. W konsekwencji przyznano 2.4 pkt na 4 pkt możliwe do uzyskania (utrzymano tym samym dotychczasową punktację).
W zakresie tego kryterium możliwa była następującą punktacja: 2 pkt - Spójność i racjonalność celów, opisu zadań i budżetu; 1 pkt - wskazanie w opisie operacji wskaźników produktu i rezultatu LSR innych niż obowiązkowe, wynikające z danego naboru, 1 pkt - Spójność z priorytetami i założeniami LSR, 0 pkt - wniosek jest niespójny pod względem: celów, opisu operacji i budżetu, nie realizuje innych wskaźników niż obowiązkowe, nie jest spójny z priorytetami i założeniami LSR.
W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie w zakresie tego kryterium Rada nie wyjaśniła, dlaczego uznając, że zostało ono spełnione jedynie w zakresie Spójność i racjonalność celów, opisu zadań i budżetu (2 pkt), przyznała jednocześnie 2,4 pkt. Z uzasadnienia oceny nie wynika z czego wynika podwyższenie punktacji i czy kryterium to uznała za spełnione w jakiejś części w zakresie wskaźników produktu i rezultatu LSR innych niż obowiązkowe, wynikające z danego naboru czy też spójności z priorytetami i założeniami LSR.
W zakresie kryterium nr 8 – "Działanie w partnerstwie" (2 pkt – operacja zakłada zaangażowanie partnera lub partnerów, 0 pkt. - operacja nie zakłada zaangażowania partnera), WSA w wyroku z 27 sierpnia 2020 r. wskazał, że za uzasadnienie merytorycznej oceny nie może być też uznane stwierdzenie w rodzaju "większość radnych uznało za spełnione kryterium" lub stwierdzenia typu "część radnych uznała spełnienie kryterium". Takie rozbieżności w ocenie tego kryterium, wskazują na różne możliwości interpretacyjne, konsekwencją czego może być naruszenie zasady przejrzystości oraz zasady rzetelności związanej ze stosowaniem tak samo wykładanych reguł oceny.
Sąd zwrócił uwagę, że o ile zgodność ocen poszczególnych członków zespołu oceniającego jest argumentem wspierającym słuszność takiej, a nie innej merytorycznej oceny spełnienia przez projekt kryteriów wyboru, to argument ten nie może zastępować samej oceny, jako że nie stanowi żadnego wyjaśnienia powodów, dla których uznano zawarte we wniosku zapisy za wybrakowane, niespójne lub niejasne.
W zaskarżonej obecnie uchwale z 30 października 2020 r. wnioskodawcy przyznano 1.4 pkt na 2 możliwe do uzyskania (podnosząc dotychczasową punktację z 1,2 pkt). Z uzasadnienia oceny, które w istocie nie różni się od uzasadnienia uchwały z 12 marca 2020 r. wynika, że część radnych uznała kryterium za spełnione, albowiem uznano, że w przyszłości na bazie przedłożonych przez Wnioskodawcę listów intencyjnych można zawiązać partnerstwo. Z kolei część radnych uznała że zlecenie i czyn społeczny nie jest partnerstwem. Takie uzasadnienie wskazuje na różne możliwości interpretacyjne. Nie wykonano w tym zakresie zaleceń WSA zawartych w wyroku. Powtórzono dotychczasowe uzasadnienia, które zostało już przez Sąd zakwestionowane. Z uzasadnienia nie wynika ponadto jaka część radnych uznała kryterium za spełnione i czy była to zdecydowana większość radnych, a jeżeli tak to z jakich powodów odmówiono przyznania maksymalnej ilości punktów.
W zakresie kryterium nr 9 – "Wykorzystanie lokalnych zasobów" (2 pkt. – wykorzystuje potencjał przyrodniczo-kulturowy i aktywność mieszkańców; 1 pkt. – wykorzystuje potencjał przyrodniczo-kulturowy lub aktywność mieszkańców; 0 – nie wykorzystuje potencjału przyrodniczo-kulturowego ani aktywności mieszkańców), utrzymano dotychczasową punktację i przyznano stronie skarżącej 1 pkt. W ocenie Sądu Rada przy ocenie tego kryterium wykonała zalecenia zawarte w wyroku z 27 sierpnia 2020 r.
W uzasadnieniu oceny Rada wskazała, że uznano wykorzystanie aktywności mieszkańców poprzez wskazanie wykorzystania produktów/usług lokalnych firm- zaopatrywanie się u lokalnych dostawców (np. rośliny, kamienie, materiały i osprzęt), co może sprzyjać integrowaniu działań i branż na obszarze LGD. Natomiast operacja nie wykorzystuje potencjału przyrodniczo-kulturowego. Rada podkreśliła, że operacja powinna wykorzystywać dane zasoby, bazować na nich, czerpać z nich. Uzasadnienia, zgodnie z którym wnioskodawca dokonuje nasadzeń roślinności, w ramach wykonywanej działalności i dokonuje zakupów w lokalnych sklepach nie można interpretować – w ocenie Rady, jako wykorzystywanie zasobów przyrodniczych i kulturowych - miałoby to miejsce gdyby np. przy tworzeniu ogrodów wnioskodawca wykorzystywał kamień wykopany na miejscu - na terenie KŁO, lub używano materiałów, które tu powstały/ zostały wytworzone na bazie lokalnego surowca, jak np. wypiek chleba z własnej mąki, z ziarna zebranego na własnym polu albo korzystanie z rzeki, czy lokalnego zabytku do obsługi ruchu turystycznego, tworzenia oferty turystycznej itp. Rada zwróciła uwagę na brak uzasadnienia dla powiązania Pałacu w G. z przedmiotem operacji, jakim jest zakup koparki.
Zdaniem Sądu ocena w zakresie kryterium nr 9 jest rzetelna, przejrzysta i wyczerpująca, a przyznana punktacja prawidłowo uzasadniona. Rada wykonała w tym zakresie zalecenia zawarte w wyroku z 27 sierpnia 2020 r.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca zakwestionowała także kryteria nr 5, 6, 10, 11 i 12, które nie były oceniane przez Sąd w wyroku z 27 sierpnia 2020 r.
Kryterium nr 5 "Operacja dotyczy usług wskazanych jako priorytetowe w LSR (preferowane typy projektów)", to kryterium odnoszące się do wskazanych w LSR potrzeb/analizy SWOT: do usług priorytetowych zaliczono turystyka, rekreacja i czas wolny, usługi w zakresie produktów i usług lokalnych, usługi gastronomiczne, noclegowe, usługi z zakresu opieki nad dziećmi i osobami starszymi, usługi medyczne, rehabilitacyjne i opiekuńcze; usługi przewozów pasażerskich wewnątrz obszaru; usługi edukacyjne i doradcze; usługi związanych z OZE. Weryfikowane na podstawie wniosku o przyznanie pomocy (TAK-5 pkt, NIE – 0 pkt).
W ocenie tego kryterium wskazano jedynie, że "większość radnych uznała, że operacja dotyczy usług priorytetowych wskazanych w LSR". Przyznano przy tym 3 punkty (na 5 możliwych). Rada oceniając kryterium nie odniosła się do argumentów przedstawionych we wniosku, nie uzasadniła dlaczego nie przyznała maksymalnej liczby punktów. Ocena tego kryterium nie zawiera żadnego uzasadnienia przyznanej punktacji. W konsekwencji ocenę należy uznać za nierzetelną.
Podobnie sytuacja wygląda w zakresie oceny kryterium nr 10 i 11.
Kryterium nr 10 "Promocja obszaru" (1 pkt - umieszczenie informacji/logotypu regionu Krainy Łęgów Odrzańskich, 1 pkt – umieszczenie informacji o operacji na stronach LGD lub w wydawnictwach LGD, 1 pkt –umieszczenie informacji o operacji w mediach, 1 pkt – wykorzystuje w tytule operacji nazwę "Łęgi Odrzańskie" lub pochodne, 0 pkt – brak wpływu na promocję KŁO). Przyznano 3.9 pkt na 4 możliwe. W uzasadnieniu wskazano jedynie, że "zdecydowana większość Radnych uznała kryterium za spełnione".
Kryterium nr 11 "Operacja angażuje, lub służy zaspokojeniu potrzeb grup defaworyzowanych lub jest realizowana przez przedstawiciela grupy defaworyzowanej" (2 pkt - operacja spełnia kryterium w odniesieniu do przynajmniej jednej z grup określonych w LSR lub jest realizowana przez osobę należącą do jednej z grup defaworyzowanych w odniesieniu do rynku pracy określonych w LSR, 0 pkt - operacja nie realizuje kryterium). Przyznano 1,6 pkt na 2 możliwe z uzasadnieniem: "większość Radnych uznała spełnienie kryterium – Wnioskodawca zadeklarował zniżki dla osób starszych i rodzin wielodzietnych".
W zakresie oceny kryteriów nr 5, 10 i 11 wskazać należy, że została ona przeprowadzona w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty. Ograniczenie się do stwierdzenia, zgodnie z którym "większość radnych uznała kryterium za spełnione", bez wskazania dlaczego wnioskodawcy odmówiono przyznania maksymalnej ilości punktów, powoduje, że nie ma możliwości weryfikacji oceny. Brak odniesienia się do konkretnych zapisów dokumentacji aplikacyjnej nie pozwala na podjęcie rzeczowej polemiki ze stanowiskiem Rady LGD.
Kryterium nr 6 "Operacja realizuje więcej niż jeden cel szczegółowy". Kryterium zapewnia kompleksowość działań, zintegrowanie, pełniejszą realizację strategii. Weryfikowane na podstawie wniosku o przyznanie pomocy (2 pkt – więcej niż 2 cele szczegółowe, 1 pkt - 2 cele szczegółowe, 0 pkt – 1 cel szczegółowy). W poprzedniej uchwale z dnia 12 marca 2020 r. przy uzasadnieniu oceny tego kryterium o treści "Operacja realizuje dwa cele szczegółowe 1.2 i 1.3" Wnioskodawcy przyznano 1.1 pkt, natomiast w aktualnie zaskarżonej uchwale przy takim samym uzasadnieniu oceny "Operacja realizuje dwa cele szczegółowe 1.2 i 1.3" Wnioskodawcy przyznano tylko 1 pkt. W uzasadnieniu nie wskazano dlaczego ilość przyznanych aktualnie punktów jest niższa, niż przyznana poprzednio.
Należy wskazać, że w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE). Należy podzielić pogląd wyrażony przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 15 września 2017 r. sygn. akt II SA/Go 472/17, że nie są to jedyne zasady obowiązujące w normatywnym obszarze polityki spójności. Spośród nich wskazać należy na istotne znaczenie zasady zakazu reformationis in peius. Zasada ta nie została wprost wyartykułowana w ustawie wdrożeniowej. Z uwagi na treść art. 67 ustawy wdrożeniowej, nie może być też na grunt tej ustawy transponowana przez odwołanie do Kodeksu postępowania administracyjnego.
Nie mniej jednak zakazu reformationis in peius wynika z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa i niepodejmowania działań na niekorzyść strony wnoszącej środek odwoławczy (J. Jaśkiewicz, Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, SIP LEX, tezy 1 i 2 pod literą E do art. 58 oraz Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, pod red. R. Poździka, SIP LEX, teza 11 do art. 58). Zgodzić należy się w pełni ze stanowiskiem, że organ publiczny prowadzący jakiekolwiek postępowania (typowe jurysdykcyjne czy też szczególne) obowiązany jest prowadzić je w sposób respektujący treść art. 2 Konstytucji RP i zawartej w nim zasady, że Rzeczypospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.
W ramach wskazanej zasady będzie mieściła się także i taka, która sprowadzała się będzie do tego, że organy państwa obowiązane są działać w taki sposób aby zapewniać zaufanie obywateli do władzy publicznej. Elementem takiego zaufania jest niepodejmowanie rozstrzygnięć na niekorzyść strony wnoszącej środek odwoławczy (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 356/17).
W konsekwencji zatem niedopuszczalna była zmiana przyznanej punktacji w zakresie kryterium nr 6 na niekorzyść strony skarżącej.
Kryterium nr 12 "Promocja marki lokalnej lub produktu turystycznego" (3 pkt - produkty i usługi wytwarzane w wyniku realizacji operacji będą oznakowane jako marka lokalna KŁO lub produkt turystyczny Szlaku Odry, 0 pkt. - produkty i usługi wytwarzane w wyniku realizacji operacji nie będą oznakowane jako marka lokalna KŁO). Przyznano 2,7 pkt na 3 możliwe. W uzasadnieniu wskazano, że większość Radnych uznała spełnienie kryterium – Wnioskodawca zadeklarował, że wszystkie swoje realizacje będzie sygnować logiem KŁO, w szczególności w odniesieniu do realizowanych skwerków i terenów zieleni należących bezpośrednio do gminy. Koszty promocji nie są jednak ujęte w biznesplanie, zatem nie można ich weryfikować na podstawie wniosku, jednakże Wnioskodawca deklaruje promocję i brendowanie swoich usług logotypem KŁO oraz wykorzystywanie nazwy KŁO".
W ocenie nie wskazano dlaczego Wnioskodawcy odmówiono przyznania maksymalnej ilości punktów. Należy zatem stwierdzić, że uzasadnienie takie jest nieprzejrzyste, nierzetelne i lakoniczne.
Rada LGD w niniejszej sprawie dokonując ponownej oceny projektu nie odniosła się w wyczerpujący sposób do wcześniej stwierdzonych nieprawidłowości i nie wykonała wszystkich zaleceń Sądu zawartych w wyroku z 27 sierpnia 2020 r. (odnośnie kryterium nr 3, 4, 7 i 8). W zakresie kryteriów nr 5, 6, 10, 11 i 12 ocena projektu również została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy i nierzetelny. Jedynie ocena kryterium nr 9 została w ocenie Sądu dokonana rzetelnie i wyczerpująco, co znalazło odzwierciedlenie w jej uzasadnieniu. Sąd administracyjny nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. To właściwa instytucja dokonuje takiej oceny, natomiast sąd administracyjny, w ramach przyznanych mu kompetencji, winien skontrolować jej zgodność z prawem. W sprawie strona skarżąca poprzez brak należytego uzasadnienia dokonanej oceny została pozbawiona przysługującego jej prawa do merytorycznego kwestionowania wyników oceny projektu.
Podkreślić trzeba – jak słusznie wskazał WSA we Wrocławiu w wyroku z 27 sierpnia 2020 r. (sygn.. akt III SA/Wr 187/20), że ustawa w zakresie polityki spójności nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1§ 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze zm.) kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013r., sygn. akt: II GSK 2249/13, dostępny na orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zatem rzeczą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola prawa, bowiem nie jest on władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. W procesie oceny projektów zgłaszanych do dofinansowania w ramach konkursów ogłaszanych na podstawie ustawy w zakresie polityki spójności oraz ustawy o rozwoju lokalnym realizacja wskazanych wyżej zasad ma znaczenia podstawowe. Z tego względu w jednoznaczny i jasny sposób muszą być określone warunki oraz zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów. W szczególności dotyczy to określenia kryteriów wyboru operacji do dofinansowania. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów.
Ponadto, zasada przejrzystości zobowiązuje instytucje do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów, a zasada rzetelności do dokonania tej oceny przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji. Nie można uznać dokonanej oceny, a co zatem idzie wyboru projektu, za dokonaną w sposób przejrzysty i rzetelny, jeżeli nie zawiera ona jasnego i popartego merytorycznymi argumentami uzasadnienia przyznanej projektowi liczby punktów. To bowiem uzasadnienie dokonanej oceny projektu jest wyłącznym źródłem wiedzy dla przedkładającego projekt, o tym w jaki sposób został on oceniony. Ocena przejrzysta i rzetelna, to nie taka która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, ale taka która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające przyznanie takiej, a nie innej liczby punktów.
Ponadto podana w ocenie argumentacja musi odnosić się do przedstawianej w projekcie analizy poszczególnych kryteriów w zestawieniu z określoną przez oceniających instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu. Zasady określone w art. 37 ust.1 ustawy w zakresie polityki spójności (tj. przejrzystości rzetelności i bezstronności) mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Na mocy art. 30a ustawy w zakresie polityki spójności znajdują one pełne zastosowanie w sprawach rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Podkreślał to również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, wskazując, iż ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny.
Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu, np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny.
W ocenie Sądu, LGD KŁO w kontrolowanej sprawie nie sprostało wymaganiom wynikającym z ustawy w zakresie polityki spójności i przeprowadziło ocenę projektu w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Sąd stwierdził, że naruszony został art. 21 ust. 5 pkt 1 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności i odpowiednio art. 37 ust. 1 oraz art. 46 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej i art. 200 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.