Uzasadnienie
Pismem z 23 sierpnia 2021 r. T. F.(dalej jako strona, skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej K. z (...) czerwca 2021 r. nr (...) w przedmiocie odwołania radnego z funkcji przewodniczącego Rady Miejskiej K. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej skargi. Przedmiotowy wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a należy bowiem rozumieć jako szkodę, która nie będzie mogła zostać później naprawiona lub taką sytuację, w której nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9.03.2005 r. sygn. akt II OZ 52/05).
Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności uzasadniające żądanie strony muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. np. postanowienia NSA z 24.11.2015 r., sygn. akt II FSK 2877/15, z 26.08.2015 r., sygn. akt I OZ 879/15, z 16.01.2013 r., sygn. akt II GZ 388/12).
Zaznaczenia również wymaga, że w judykaturze utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z 25.04.2012 r., II FSK 498/12; z 10.05.2011 r., II FZ 106/11; z 9.09.2011 r., II FSK 1501/11; z 28.09.2011 r., I FZ 219/11 i z 26.11.2007 r., II FZ 338/07).
W przedmiotowej sprawie skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w żaden sposób nie uzasadnił wniosku, ani nie powołał żadnych okoliczności wskazujących na wiążące się z wykonaniem uchwały niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność postanowienia administracyjnego z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo, zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie o odmowie wstrzymanie będzie mogło być zmienione przez Sąd w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.