Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej – Syndyka "A" S.A. w D. – Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję D. Wojewódzkiego Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8000 zł.
W wymienionej decyzji pierwszoinstancyjnej z datą [...] sierpnia 2014 r. D. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem (o numerze [...]) działając na mocy art. 113 § 1 k.p.a. sprostował oczywiste omyłki pisarskie w określeniu numeru tej decyzji ("[...]" zamiast "[...]") oraz podaniu w osnowie rozstrzygnięcia wyrażonej słownie kwoty nałożonej kary pieniężnej z "osiem tysięcy pięćset złotych" na "osiem tysięcy złotych". Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie przez stronę skarżącą terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu.
Zarówno od wymienionej na wstępie decyzji odwoławczej tego organu, jak i postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu kontrolowanej w postępowaniu odwoławczym decyzji pierwszej instancji, strona skarżąca wywiodła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015 r., w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 920/14, po rozpoznaniu skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wniesionego na postanowienie o sprostowaniu opisanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji – Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie z powodu naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Skoro przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest ostateczna decyzja organu utrzymująca w mocy decyzję, w stosunku do której zapadło (skutkiem zniesienia z obrotu prawnego, mocą powołanego wyroku tut. Sądu, postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia) nieostateczne postanowienie o jej sprostowaniu, które będzie podlegało ewentualnej weryfikacji w ponownie prowadzonym postępowaniu w tej materii, zatem należało uznać, że zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania na gruncie cytowanej normy procesowej. Wskazane postanowienie bowiem dotyczy sprostowania w rozstrzygnięciu decyzji oraz w oznaczeniu indywidualnym sprawy co wpływa na zakres przedmiotowy kontroli instancyjnej w postępowaniu administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.