Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 października 2012 r. odrzucił skargę K. R. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę imienia i nazwiska.
Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia skargą kasacyjną doręczono skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 93 akt sądowych).
W dniu 27 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od opisanego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako P.p.s.a.),odrzucił wniesioną przez K. R. skargę z dnia 27 listopada 2012 r. Skarga została uznana za niedopuszczalną, ponieważ nie została sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a skarżącemu nie przysługiwało uprawnienie do osobistego sporządzenia skargi, o którym mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Skarżący został pouczony, że na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczania postanowienia, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Odpis pouczenia wraz z pouczeniem doręczono skarżącemu w dniu 31 grudnia 2012 r.
W dniu 7 stycznia 2013 r. (datownik biura podawczego, k. 116 akt sądowych) K. R. złożył w Sądzie Okręgowym w S. kolejną skargę kasacyjną w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 21/12, sporządzoną przez skarżącego w dniu 4 stycznia 2013 r.
W dniu 10 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego, k. 115 akt sądowych) Sąd Okręgowy w S. przesłał według właściwości pismo K. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi zostało zaskarżone przez K. R. po raz drugi. Rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej nie korzysta z przymiotu res iudicata. Wniesienie kolejnej skargi kasacyjnej w tej samej sprawie jest dopuszczalne, jeżeli została ona wniesiona w terminie jaki obowiązywał do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r. II OZ 126/05 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl).
Ponieważ art. 177 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że skargę w kasacyjną należy wnieść do sądu, który wydał zaskarżony akt lub postanowienie, nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia skargi kasacyjnej, daty nadania przesyłki na adres sądu powszechnego, który nie jest właściwy dla tej czynności procesowej. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest w tym przypadku dzień, w którym przesyłkę sąd niewłaściwy przekazał właściwemu sądowi (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl)
Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 12 grudnia 2012 r. Natomiast przedmiotowa (druga) skarga kasacyjna została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 10 stycznia 2013 r., tj. w dacie jej przesłania do właściwego sądu przez Sąd Okręgowy w S. Niezależnie od uchybienia terminu, skarga kasacyjna K. R. jest niedopuszczalna także z powodu jej osobistego sporządzenia przez skarżącego.
W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego. Powołanego przepisu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z treści przytoczonych przepisów oraz okoliczności sprawy wynika, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie powinna być sporządzona, co oznacza napisana i podpisana, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Nie jest dopuszczalne sporządzenie skargi przez samą stronę, która nie odpowiada określonym w ustawie wyjątkom od przymusu adwokackiego (radcowskiego). Natomiast skarżący K. R. sporządził w niniejszej sprawie skargę kasacyjną osobiście, a z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 2 wskazanej ustawy.
Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 P.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2004 r. OSK 69/04 nie publ., B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409). Uchybiając terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący nie wystąpił także z wnioskiem o jego przywrócenie.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 P.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.