Uzasadnienie
W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na działanie i bezczynność E. – O. S.A. w G. Oddział w T., w której zwrócił się o zobowiązanie Sądu do wypłaty odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości, do zwrotu oryginałów odpisów ksiąg wieczystych i wypisu z rejestru gruntów oraz zażądał, aby Spółka odpisała na kierowane do niego pisma.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 47/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.
Pismem procesowym z dnia 30 kwietnia 2014 r. skarżący – W. D. cofnął skargę.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego obliguje Sąd do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie.