Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2015 r. M. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. W skardze podniosła, że złożyła odwołanie w styczniu 2015 r. jednak do chwili obecnej nie zostało ono rozpatrzone. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk nie uznał bezczynności tego organu za rażącą w wyroku z dnia 8 października 2015 r. (sygn. akt II SAB/Gd 26/15). Wskazała, że w toku postępowania administracyjnego informowała organ odwoławczy, iż nie ma środków finansowych na utrzymanie i nie może korzystać z bezpłatnej opieki lekarskiej, nie ma ubezpieczenia zdrowotnego. Sprawa trwa już prawie 4 lata i organ odwoławczy za każdym razem przeciąga procedowanie.
W związku z tym przewlekłość Kolegium – zwłaszcza w tak ciężkiej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i materialnej w jakiej się znajduje – winna być uznana za rażącą a skarżącej, która przez przewlekłość Kolegium poniosła szkodę, winno zostać przyznane odszkodowanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli spraw objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia 8 stycznia 2015 r. (nr [...]) Prezydent Miasta, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, orzekł o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego. M. T. złożyła odwołanie od tej decyzji a sprawa została zarejestrowana przez organ odwoławczy pod sygn. akt [...]. Podaniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżąca wezwała Kolegium do usunięcia stanu naruszenia prawa, a następnie wniosła skargę na bezczynność.
Wyrokiem z dnia 8 października 2015 r. (sygn. akt SAB/Gd 26/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę skarżącej na bezczynność organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie. Sąd zobowiązał organ odwoławczy do załatwienia sprawy w ciągu 14 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami.
Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że w dniu 11 stycznia 2016 r. rozpoznało odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 stycznia 2015 r. (nr [...]) utrzymując w mocy tę decyzję (decyzja SKO – nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarga jest bezzasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest zarzucane w skardze przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 21 kwietnia 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej: "k.p.a.", wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że odwołanie skarżącej z dnia 30 stycznia 2015 r. od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10 lutego 2015 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 10 marca 2015 r.
Skarżąca – co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 3 czerwca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia jej odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 stycznia 2015 r. (nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 października 2015 r. (sygn. akt III SAB 26/15) zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania M. T. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia z dnia 8 stycznia 2015 r. (nr [...]) w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wyrok jest prawomocny.
Niniejsza skarga skarżącej – dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 stycznia 2015 r., została złożona już po wydaniu powyższego wyroku.
Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9, art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku albo została prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa w której zapadł wyrok dotyczyła bezczynności organu.
Skarżąca nie powołała się w skardze na żadne konkretne przykłady przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie. To, że Sąd stwierdził bezczynność organu odwoławczego w przywołanym powyżej wyroku nie oznacza, że organ jednocześnie prowadził postępowanie przewlekle. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy – po wpływie odwołania w dniu 10 lutego 2015 r. - nie dokonywał żadnych czynności w sprawie.
W niniejszej sprawie nie może być mowy o prowadzeniu sprawy przewlekle, bowiem ta instytucja dotyczy nie podejmowania przez organ skutecznych działań, przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia. Jak ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w przywołanym wyżej wyroku - miała miejsce bezczynność organu, czyli nie podejmowanie żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 26/15 w dniu 1 lipca 2015 r. W wyroku o tej sygnaturze Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Doręczenie prawomocnego wyroku w ww. sprawie bezczynności nastąpiło w dniu 21 grudnia 2015 r., natomiast akta administracyjne sprawy cały czas pozostają w dyspozycji Sądu. Wpierw miało to związek z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt III SO/Gd 18/05, a następnie w związku z orzekaniem w sprawie o przewlekłość postępowania. Nadto, w dniu 23 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 26/15.
W takiej sytuacji nie można zarzucać Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przewlekłego prowadzenia postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.