Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 września 2016 r. ustanowiono dla strony skarżącej adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata A. C. (pismo z dnia 17 listopada 2016 r.).
W dniu 24 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu przeglądał akta sądowe i administracyjne w przedmiotowej sprawie (zapisek urzędowy z tego dnia, znajdujący się w aktach sprawy – k.42).
Pismem z dnia 14 marca 2017 r. adwokat A. C. oświadczył, że ze względu na postawę skarżącego reprezentowaną w sprawie nie jest w stanie go reprezentować i zarządzeniem z dnia 2 marca 2017 r. został zwolniony przez Okręgową Radę Adwokacką z obowiązku reprezentowania J. L..
W piśmie tym, adwokat oświadczył również, że wnosi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Oświadczył jednocześnie, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały dotychczas opłacone w całości, ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", stawka maksymalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji tytułem zastępstwa procesowego strony z urzędu wynosi 480 zł. Zasadą jednak jest ustalanie opłaty w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej.
Przedmiotem rozpoznania w tej sprawie nie jest należność pieniężna, lecz bezczynność Wójta Gminy M. dotycząca zwrotu podatku akcyzowego.
W tym stanie rzeczy zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajduje § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w wysokości połowy tej stawki (połowy opłaty maksymalnej). W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik strony skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, które uzasasdniałyby przyznanie mu opłaty w stawce maksymalnej. Stąd uzasadnionym było przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości połowy opłaty maksymalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie.
Ponadto, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 55,20 zł.
W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną adwokatowi za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w tej sprawie na kwotę 240 zł i na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 zł.
Dla porządku zaznaczyć należy, że w sprawie tej zastosować należało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie wszczęte zostało w dniu 10 czerwca 2016 r. (w dniu tym skarżący złożył osobiście skargę w organie).
Stosownie do § 22 (aktualnie obowiązującego) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) – do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.