Uzasadnienie
Pismem z [...] r. K. K., złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w sprawie skargi złożonej przez niego w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1735 – dalej K.p.a.) na zaniedbanie i/lub nienależyte wykonywanie zadań przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], albo przez jego pracowników, naruszenie praworządności i/lub interesów skarżącego a także przewlekle lub biurokratyczne prowadzenie spraw.
W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga jako niedopuszczalna została przez Sąd odrzucona.
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy spełnione zostały przesłanki jej dopuszczalności determinujące jej merytoryczne rozpoznanie. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, którą ustala się poprzez analizę treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2019 r., poz. 23 25, dalej: P.p.s.a.) Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a. oraz postępowań określonych w Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 P.p.s.a.
Przypomnieć należy, iż przedmiotem skargi w sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie skargi na działania Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w prowadzonych przez ten organ postępowaniach, w których skarżący występował jako strona.
Uwzględniając jasno sprecyzowany przedmiot skargi należy wyjaśnić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jako mocno utrwalony uznaje się pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego normowanego przepisami K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jednolicie sądy administracyjne przyjmują w swym orzecznictwie, że działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 K.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., o sygn. akt II SAB/Wa 193/04, LEX). Podkreśla się także, że postępowanie skargowo - wnioskowe uregulowane w Dziale VIII K.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów Działu II K.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo - wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej.
Tryb skargowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (zob. postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, LEX oraz postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2568/12, LEX), co należy również odnieść do przewlekłego prowadzenia postępowania. Wnoszący skargę ma możliwość domagania się realizacji jego prawa do niezwłocznego uzyskania zawiadomienia o sposobie załatwienia złożonej skargi wyłącznie poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, co wynika z odesłania do art. 37 K.p.a. zamieszczonego w art. 237 § 4 Kodeksu. Na tym uprawnieniu kończą się właściwie dostępne prawem możliwości kwestionowania bezczynności organu w nieterminowym załatwieniu tego środka prawnego.
Dlatego też uwzględniając przywołane powyżej okoliczności, wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i jako taka nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Dlatego mając powyższe ustalenia na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia.