Uzasadnienie
Skarżący w złożonym w dniu 11.10.2016 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W rubryce 3. zaznaczył iż zamierza skarżyć "III SAB/Kr 102/14 z 22.09.2016". Przedstawiane we wniosku informacje skarżący ograniczył do wskazania, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami i że należy do niego mieszkanie określone jako "nora". Twierdzi, że nie posiadają żadnych zasobów ani przedmiotów wartościowych. Przy dochodach adnotował "mops 500 zł oddane ludziom teraz jest 0 zł". Uzasadnienie ograniczył do zdawkowej insynuacji pod adresem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odnośnie rzekomej opieszałości.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Postępowanie w sprawie zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi (k. 17), które jest prawomocne od dnia 9 listopada 2015 r. Z informacji o przedmiocie zaskarżenia nie wynika by strona zamierzała skorzystać z nadzwyczajnych środków zaskarżenia, niedopuszczalne jest zaś nadawanie z urzędu pismom składanym przez strony treści, których są one pozbawione. Poza tym w aktach nie ma orzeczenia które Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie wydawałby w dacie 22.09.2016 r. Z tej daty pochodzi jedynie zarządzenie referendarza sądowego z wezwaniem skarżącego o wypełnienie i podpisanie przesłanego urzędowego formularza PPF wraz ze stosownymi wyjaśnieniami udzielonymi stronie w trybie art. 6 ppsa.
W tych okolicznościach rozpoznanie wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.