Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt III SAB/Kr 11/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie nienadania dalszego biegu odwołaniu od orzeczenia.
W dniu 5 czerwca 2012r. (data prezentaty Sądu) J. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012r., sygn. akt III SAB/Kr 11/12 referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
W dniu 15 marca 2013r. (data prezentaty Sądu) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2012r., sygn. akt III SAB/Kr 11/12. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych, doręczonego mu w dniu 12 marca 2013r. Pełnomocnik skarżącego uważa również, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przedłoży jednak dopiero po wystosowaniu przez Sąd wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 21 marca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni skargi kasacyjnej pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 kwietnia 2013r.
W dniu 9 kwietnia 2013r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek:
- – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.),
- – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.),
- – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego wynika, że o wyznaczeniu go na pełnomocnika J. J. dowiedział się w dniu 12 marca 2013r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w dniu 15 marca 2013r. (data prezentaty Sądu), a więc w terminie.
Do wniosku nie została wprawdzie dołączona skarga kasacyjna, ale w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że jeżeli równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona nie dokonała czynności procesowej, w stosunku do której występuje o przywrócenia terminu, to taki wniosek dotknięty jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu, a sąd winien wezwać stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (por. postanowienia: WSA we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2011r., sygn. akt IV SA/Wr 561/11, czy też NSA: z dnia 25 września 2012r., sygn. akt II GZ 327/12, z dnia 15 marca 2012r., sygn. akt II OZ 170/12, z dnia 22 lipca 2011r., sygn. akt II OZ 623/11, z dnia 10 lutego 2011r., sygn. akt II OZ 75/11, z dnia 27 lipca 2010r., sygn. akt I OZ 569/10, z dnia 13 lipca 2010r., sygn. akt I OZ 494/10, z dnia 16 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 422/05, z dnia 13 maja 2005r., sygn. akt I OZ 437/05, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Pismem z dnia 21 marca 2013r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni skargi kasacyjnej pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik J. J. uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Skarżący nie mógł bowiem sam wnieść skargi kasacyjnej, gdyż jest ona obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim. Mógł jedynie złożyć wniosek o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, co też uczynił. Skarżący nie miał natomiast wpływu na czas rozpatrywania jego wniosku przez Sąd ani na termin wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Izbę Radców Prawnych. Tym samym zdaniem Sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, a zatem należało go mu przywrócić.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.