Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6.
Oświadczyła, że w oparciu o przydział socjalny zajmuje 38 metrowe mieszkanie. Należy do niego 12-letni samochód BMW z 2002 r. w kredycie obecnie nie spłacanym. Nie posiada zasobów pieniężnych ani innych przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 1186 zł z umowy o pracę.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, brak środków finansowych i swoje skrajne zadłużenie obejmujące liczne egzekucje komornicze. Wymieniając stałe miesięczne obciążenia podał, że czynsz za mieszkanie to 290 zł, opłaty za gaz 100-130 zł, za prąd 200-220 zł. Wydatki na lekarstwa to 130-150 zł. Swoje zadłużenie i egzekucje komornicze oszacował na ok. 262071 zł.
Do wniosku dołączył wezwanie do zapłaty 109 zł za dostarczone paliwo gazowe oraz wyciąg z banku z zerowym stanem środków.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji bytowej i możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się specjalnie. Tak bowiem należy postrzegać sytuację osoby samotnie gospodarującej, w zasadzie bez majątku, której podstawę utrzymania stanowi niewielka pensja. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje skarżąca wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb dnia codziennego. Równocześnie nie można tracić z pola widzenia, sygnalizowanego przez skarżącego zadłużenia. Okoliczności te uzasadniają więc zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego albowiem nie jest on w stanie ponieść tych kosztów.
Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.