Uzasadnienie
Skarżący K. J. pismem z dnia 10 czerwca 2009 r., mając na względzie "nabyte prawo do równoważnika i prawomocnej decyzji [...]" wniósł do Komendanta Powiatowego Policji o "niezwłoczne podjęcie nakazanych prawem czynności w postępowaniu administracyjnym, zmierzających do ostatecznego i zgodnego z literą prawa zakończenie sporu (...)".
Pismem z dnia 14 lipca 209 r. Komendant Powiatowy Policji udzielił skarżącemu odpowiedzi na ww. pismo.
W dniu 27 lipca 2009 r. skarżący wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na niezałatwienie jego sprawy.
W dniu 10 grudnia 2015 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie "mojego konstytutywnego prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, przysługującego z mocy decyzji ostatecznej, wydanej mi w służbie czynnej na przyszłość (...)" W skardze skarżący zarzucił:
- - brak rozpoznania wniosku z dnia 10 czerwca 2009 roku w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego;
- - brak podjęcia prawem nakazanego postępowania po prawomocnym i merytorycznym wyroku WSA w Warszawie II SA/Wa 1032/08
- - bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wezwania z dnia 25 czerwca 2015 roku;
- - naruszenie norm prawa materialnego, poprzez brak zastosowania § 11 rozporządzenia MSWiA z roku 2002 "w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w sposób jednoznaczny wyłączającego z zastosowania w mojej sprawie przepisy tego rozporządzenia w całości".
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący pełniąc służbę w organach Policji od 16 czerwca 1988 roku do 30 kwietnia 2005 r. pobierał równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, jako świadczenie zastępcze w zamian za niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Z chwilą zwolnienia ze służby - z dniem 1 maja 2005 roku skarżący utracił prawo do przedmiotowego świadczenia. Kwestia utraty uprawnień została w sposób ostateczny uregulowana decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem III SA/Kr 1018/09 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podkreślił, że wyrok jest prawomocny i podlega powadze rzeczy osądzonej. Tym samym, zdaniem organu, w obrocie prawnym nie istnieje żadna decyzja, na gruncie której skarżący mógłby wywodzić swoje roszczenia.
W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2016 r. skarżący podtrzymał skargę, polemizując ze stanowiskiem wyrażonym w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
| Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Z tych względów Sąd zobligowany | |jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej zwanej jako "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1| |P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. |
|Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach| |skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące |
|postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i |
|zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej |
|dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w | |indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji |
|rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z | |zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub |
|przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania | |organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które| |przewidują sądową kontrolę. |
|Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie wniosku skarżącego z dnia 10 czerwca | |2009 r. dotyczącego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, w związku z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem | |Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08. |
|Podkreślić należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie | |bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. |
|Istotą sprawy jest ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Powiatowym Policji ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji | |administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też | |innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. | |Wskazać również należy, że zgodnie z treścią art. 52 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można | |wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że | |skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć | |sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie | |sprawy, przewidziany w ustawie.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty | |lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie | |czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do | |usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych regulacji wynika zatem jednoznacznie, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest | |podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. |
|W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § | |1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl | |art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu -| |wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. |
|Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność organu musi poprzedzać zażalenie do organu | |administracji publicznej wyższego stopnia lub – jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. | |W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 27 lipca 2009 r. wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji na niezałatwienie | |jego sprawy, zatem wyczerpał wniesienie środków zaskarżenia, poprzedzające wniesienie skargi do sądu. |
|Jednocześnie, jak już powyżej wskazano, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga | |do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące | |przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie| |jest natomiast bezczynność Komendanta Powiatowego Policji polegająca, zdaniem skarżącego, na niepodjęciu przez organ czynności | |zmierzających do załatwienia jego wniosku z dnia 10 czerwca 2009 r., dotyczącego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego,| |w związku z prawomocnym i merytorycznym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08. | |Skarżący nie wziął jednak pod uwagę tego, że decyzją z dnia 6 września 2005 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Policji stwierdził | |wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 r. (tj. z dniem zwolnienia ze służby K. J.), decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia | |2 listopada 1999 r. o przyznaniu skarżącemu – wówczas funkcjonariuszowi w służbie czynnej – prawa do równoważnika pieniężnego za brak | |lokalu mieszkalnego.
Skarżący nie złożył odwołania od tej decyzji i decyzja stała się ostateczna. Natomiast skarżący wnioskiem z 18 | |listopada 2007 r. złożonym do Wojewódzkiego Komendanta Policji domagał się stwierdzenia nieważności decyzji KPP Nr [...] z 6 września | |2005 r. Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] odmówiono stwierdzenia nieważności tej decyzji. Komendant Główny Policji | |decyzją z dnia 7 maja 2008 r., Nr [...] rozpatrując odwołanie skarżącego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na tą decyzję K. J. wniósł | |skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1032/08 uchylił | |decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. Nr [...] oraz decyzję Wojewódzkiego Komendanta Policji Nr [...] z dnia 3 marca | |2008 r. |
|Ponownie rozpatrując sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżącego z 18 listopada 2007 r., Wojewódzki Komendant Policji, decyzją Nr [...] z | |dnia 21 maja 2009 r., stwierdził nieważność decyzji Nr [...] z 6 września 2005 r. Komendanta Powiatowego Policji. W związku z tym | |Komendant Powiatowy Policji decyzją z dnia 14 lipca 2009 r. Nr [...] przyznał skarżącemu równoważnik za brak lokalu za okres 1-12 maja | |2005 r. oraz wygasił od dnia 13 maja 2005 r. decyzję własną z dnia 2 listopada 1999 r. Nr [...]. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji | |Komendant Policji decyzją Nr [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r.: 1. uchylił w całości decyzję z dnia 14 lipca 2009 r. Nr [...], 2. wygasił z | |dniem 1 maja 2005 r. decyzję Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 r. Skargę na powyższą decyzję Komendanta | |Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. Nr [...] K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Sąd wyrokiem z dnia 14 | |kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09 skargę oddalił. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone skargą kasacyjną i jest prawomocne. | |Zatem nie ma w obiegu prawnym decyzji uprawniającej skarżącego do otrzymywania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Nie ma zatem | |żadnych podstaw prawnych do rozważania i rozstrzygania kwestii równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W konsekwencji nie było | |podstaw prawnych do prowadzenia przez Komendanta Powiatowego Policji postępowania, które obligowałoby ten organ do wydania decyzji | |administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też | |innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. | |Podkreślić również należy, że w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz | |niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Sąd może więc uwzględnić | |skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce, mimo że miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej | |formie i w określonym przez prawo terminie. |
|Jeżeli natomiast skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej | |odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. |
|Skoro zatem Komendant Powiatowy Policji nie miał obowiązku rozpoznać nadesłanego przez skarżącego wniosku w przedmiocie prawa do | |równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, to skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w tym zakresie nie | |mieści się w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 | |P.p.s.a. |
|Końcowo odnosząc się do zarzutu bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wezwania z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd | |nadmienia, że pismo to zostało skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, a zatem Komendant Powiatowy Policji nie był zobowiązany | |do udzielania skarżącemu odpowiedzi na to pismo. |