Uzasadnienie
wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 lutego 2012r.
Pismem z dnia 28 lutego 2010r. A Spółka z o.o. w K wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu swojej skargi strona skarżąca wskazała, iż w okresie od 27 stycznia 2009r. do 26 października 2009r. złożyła 55 wniosków o zmianę decyzji zezwalającej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] oraz jeden wniosek o udzielenie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Po upływie wielu miesięcy strona skarżąca otrzymała od organu 61 zawiadomień o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczających nowe terminy na listopad i grudzień 2009r. oraz styczeń i luty 2010r., które to terminy również nie zostały dotrzymane. Tym samym pomimo upływu przeszło dziewięciu miesięcy po złożeniu pierwszych wniosków, sprawy nie zostały zakończone.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż w dniu 31 października 2009r. weszła w życie ustawa z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323), na mocy której kompetencje związane z wykonywaniem zadań ujętych w ustawie z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemny (Dz. U. z 2004r. nr 4, poz. 27 z późn. zm.) przejęli Dyrektorzy Izb Celnych. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował o tym stronę skarżącą pismem z dnia 22 października 2009r. nr [...] (doręczonym w dniu 29 października 2009r.). Z kolei w dniu 2 listopada 2009r. akta spraw wskazanych przez stronę skarżącą w przedmiotowej skardze zostały przekazane do Izby Celnej wraz z protokołem zdawczo-odbiorczym Nr [...]. Od tego dnia Dyrektor Izby Skarbowej nie dysponował żadnymi dokumentami dotyczącymi w/w spraw.
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010r., sygn. akt III SAB/Kr 21/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż uwzględnienie skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej nie jest dopuszczalne, gdyż w takim przypadku musiałby zobowiązać w/w organ do wydania w określonym terminie decyzji. Jednak zdaniem Sądu, w przedmiotowym postępowaniu nie jest to możliwe, gdyż w dacie złożenia skargi, w związku z wejściem w życie z dniem 31 października 2009r. ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009r. (Dz. U. z 2009r nr 168, poz.1323 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej nie jest już organem właściwym do rozpatrywania spraw dotyczących automatów o niskich wygranych.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A Spółka z o.o. w K, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2011r., sygn. akt II GSK 1215/11 uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji bezpodstawnie umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż w toku postępowania sądowego nie zaistniało zdarzenie, które uzasadniałoby przyjęcie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, to, że Sąd I instancji nie miał możliwości zobowiązania Dyrektora Izby Skarbowej do wydania w określonym terminie decyzji, nie może prowadzić do wniosku, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z faktu, że Sąd I instancji nie mógł w okolicznościach niniejszej sprawy uwzględnić skargi, nie można wywodzić, że Sąd ten nie mógł jej rozpoznać.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 w/w ustawy). Z kolei art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Kontrolą objęte są między innymi przypadki niewydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie, która taką decyzją winna się zakończyć (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie niewydania w ustawowym terminie decyzji dotyczącej działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Podkreślić należy, iż w związku z wejściem w życie w dniu 31 października 2009r. ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009r., organy celne przejęły zadania z zakresu wydawania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wobec powyższego, Dyrektor Izby Skarbowej przekazał według właściwości rozpatrywaną sprawę Dyrektorowi Izby Celnej.
Art. 149 p.p.s.a. stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie uwzględnienie skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej nie jest możliwe, gdyż w przypadku jej uwzględnienia sąd musiałby zobowiązać go do wydania w określonym terminie decyzji. Nie jest to możliwe, gdyż w dacie złożenia skargi, w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej, Dyrektor Izby Skarbowej nie jest już organem właściwym do rozpatrywania spraw dotyczących automatów o niskich wygranych. W związku z powyższym Sąd uznał skargę za bezzasadną.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.