Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2011 roku P. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 29 listopada 2010 roku.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia miejscowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W piśmie z dnia 2 lutego 2011 roku skarżący wniósł o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 roku poprzez "podanie podstaw prawnych ograniczających właściwość miejscową siedziby Prezesa Rady Ministrów do poziomu regionalnego, a nie ogólnokrajowego".
Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2001 roku sędzia sprawozdawca potraktował pismo skarżącego z dnia 2 lutego 2011 roku jako wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 roku.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, odrzucił wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2011 roku.
W piśmie z dnia 18 lutego 2011 roku zatytułowanym "wniosek" skarżący wniósł o "oddalenie postanowienia z dnia 16 lutego 2011 roku".
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2001 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi potraktował pismo skarżącego z dnia 18 lutego 2011 roku zatytułowane "wniosek", jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 lutego 2011 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) –[zwanej dalej w skrócie- p.p.s.a.], zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika więc, że jeżeli nie istnieje przepis, który upoważnia strony do wniesienia zażalenia na konkretne rozstrzygnięcie przewidziane w ustawie lub kwestionowane rozstrzygnięcie nie zostało ujęte w zamkniętym katalogu w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a., to zażalenie na takie rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne.
W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie wniosku o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie można również odnaleźć w przepisach szczególnych.
W związku z tym skoro możliwość zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia nie wynika expresis verbis z art. 194 § 1 p.p.s.a. i przy tym nie istnieje na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inny przepis, dopuszczający możliwość zaskarżenia tego rodzaju rozstrzygnięcia, to z tych powodów należy uznać, że takie postanowienie jest niezaskarżalne.
Pismo o doręczeniu skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 16 lutego 2011 roku zawierało omyłkowe pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia.
Powyższy pogląd znajduje zresztą potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2009 roku, sygn. akt II GZ 301/08 wprost stwierdził, że: "że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne".
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.