Uzasadnienie
W dniu 24 września 2007 r. E. D. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną G. D. Rodzina utrzymuje się z renty skarżącego w wysokości 597,46 zł oraz z wynagrodzenia za pracę G. D. w wysokości 1989 zł. Skarżący posiada dom mieszkalny o powierzchni 100 m2, 20 - metrowy garaż oraz 11,41 hektarów nieruchomości rolnej. Posiada również oszczędności w wysokości 800 zł oraz 1000 USD.
Postanowieniem z dnia 3 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił E. D. przyznania prawa pomocy.
W dniu 10 października 2007 r. E. D. złożył sprzeciw od postanowienia Sadu z dnia 3 października 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 i 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 cytowanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do przepisu art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym oraz o dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż wniosek E. D. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący w złożonym wniosku wskazał, iż osiąga wraz z żoną dochód w wysokości 2586,46 zł. Nikogo nie mają na utrzymaniu. Wskazał również, iż posiada oszczędności w wysokości 800 zł oraz 1000 USD. Ponadto posiada nieruchomość rolną o powierzchni 11,41 ha, która może przynosić dochód (z czynszu dzierżawnego, czy też z dopłat bezpośrednich do produkcji rolnej ze środków Unii Europejskiej). Skarżący nie przedstawił w uzasadnieniu wniosku również żadnych innych okoliczności, które mogłyby uzasadnić przyznanie mu prawa pomocy. Oznacza to, iż E. D. nie wykazał w wystarczający sposób, iż nie stać go na pokrycie kosztów postępowania. Tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania nie wystąpiły koszty sądowe (Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 września 2007 r. odrzucił skargę skarżącego), a inne koszty jeśli wystąpią będą rozłożone w czasie. W ocenie Sądu skarżący posiada wystarczające środki aby ponieść koszty postępowania.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt. 1 oraz art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
iw