Uzasadnienie
P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt III SAB/Łd 5/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania skargi i przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo.
Pismem z dnia 14 lutego 2011 r. skarżący wezwał do uzupełnienia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2011 r. poprzez wskazanie podstaw ograniczenia właściwości miejscowej siedziby Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt III SAB/Łd 5/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek.
Wnioskiem z dnia 1 marca 2011 r. P.W. wniósł o "oddalenie postanowienia z dnia 25 luty 2011 rok z przyczyn rozpoznawania wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. i wydania postanowienia w dniu 9 lutego 2011 r. przez sędziego pozostającego stroną w postępowaniu poprzez złożenie wniosku w dniu 9 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 5/11 art. 18 § 1 pkt 1 p.p.s.a.".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2011 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia czy pismo z dnia 1 marca 2011 r. jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2011r., czy wnioskiem o wyłączenie sędziego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało przesłane skarżącemu w dniu 29 marca 2011 r. za pośrednictwem telefaksu.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, P. W. oświadczył, że "intencja jego wniosku z dnia 1 marca 2011 r. jest taka sama co intencja art. 18 § 1 pkt 1 PPSA co do formy i skutków".
Z uwagi na wykonanie zarządzenia z dnia 3 marca 2011 r. z uchybieniem zakreślonego siedmiodniowego terminu, zarządzeniem sędziego z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt III SAB/Łd wniosek skarżącego z dnia 1 marca 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został przesłany skarżącemu w dniu 23 maja 2011 r. za pośrednictwem telefaksu (potwierdzenie transmisji danych - k. 41 akt sądowych).
P. W. wnioskiem z dnia 8 czerwca 2011 r. wniósł o oddalenie zarządzenia z dnia 19 maja 2011 r. "z przyczyny braku przedmiotowości w postaci możliwości prawidłowego biegu postępowania z uwagi na braki formalne uwidocznione w korespondencji jako braki podpisu Sędziego jak i pisma upoważniającego inną osobę do podpisywania korespondencji w owej sprawie oraz brak potencjalnego uzasadnienia dotyczącego niemożności złożenia podpisu przez samą Sędzię".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2011 r. wniosek skarżącego został potraktowany jako zażalenie na zarządzenie z dnia 19 maja 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
W myśl art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.
Natomiast przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 65 § 3 p.p.s.a. pismo może być także doręczone za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.
W niniejszej sprawie ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż zarządzenie z dnia 19 maja 2011 r. o pozostawieniu wniosku P. W. z dnia 1 marca 2011 r. bez rozpoznania zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 maja 2011 r. za pośrednictwem telefaksu (zgodnie z żądaniem skarżącego). Mając na uwadze powyżej powołaną treść art. 65 § 3 p.p.s.a., uznać należy, iż siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2011 r. i upłynął w dniu 30 maja 2011 r. Natomiast zażalenie na powyżej wskazane zarządzenie skarżący wniósł w dniu 8 czerwca 2011 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
t.p.