Uzasadnienie
III SAB/Łd 7/12
Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. E. D. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie przydziału lokalu.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W związku z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę kasacyjną, formułując w niej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, choruje, a jego stan zdrowia uległ pogorszeniu. Wskazał, iż po opłaceniu wszelkich kosztów (koszty utrzymania, leczenia) pozostaje mu ok. 450 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącego w wysokości 2.800 zł netto, jednakże jak zauważył skarżący po potrąceniach komorniczych otrzymuje ok. 2.100 zł netto. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie jest właścicielem domu ani mieszkania, zajmuje natomiast wynajmowany lokal o powierzchni 43 m2.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowią jedynie świadczenia emerytalne skarżącego w wysokości 2.800 zł netto. Przy czym skarżący faktycznie otrzymuje 2.100 zł netto w związku z zajęciami komorniczymi.
Skarżący nie osiąga żadnych innych dochodów, nie posiada także zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Ponosi natomiast wydatki związane z kosztami leczenia i zakupu leków i bieżącym utrzymaniem, które jak wyliczył powodują, iż pozostaje mu ok. 450 zł. Istotne jest także, co wskazała skarżący, że jest on osobą niepełnosprawna w stopniu znacznym, a to jak wykazał łączy się z podwyższonymi wydatkami z tytułu leczenia i zapewnienia świadczeń rehabilitacyjno-leczniczych.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.