Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę E. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie przydziału lokalu. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem został skarżącemu doręczony w dniu 12 kwietnia 2012 r.
W dniu 7 maja 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo E. D. zatytułowane "apelacja-zażalenie", w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania przez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i wykładnię prawa oraz naruszenie prawa materialnego m.in. ustawy o niepełnosprawności i rehabilitacji osób niepełnosprawnych a także postanowień Konstytucji RP. Skarżący stwierdził, że Sąd mylnie przyjął, iż jego sprawa nie należy do kognicji WSA.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl zaś art. 175 § 1 tej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2).
Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie skarżący, przy piśmie z dnia 23 marca 2012 r. (k.
19) został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, a mimo to skargę sporządził osobiście. Należy zauważyć również, że skarżący nie jest w niniejszej sprawie osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej na mocy § 2 i 3 art. 175 p.p.s.a. Sąd ustalił, że skarżący jest zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych adwokata bezterminowo (notatka służbowa z dnia 21 czerwca 2012 r.). Nie może zatem występować przed sądami, organami państwowymi czy też samorządowymi.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest brakiem skargi, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia odrzucenie tej skargi (zob. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 392). A zatem sąd powinien odrzucić taką skargę jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
D.T.