Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 lipca 2004 roku R.G. wystąpił do Rady Miasta T. o podjęcie uchwały w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] mocą, której umorzone zostało postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące jego nieruchomości.
W dniu 22 lutego 2005 roku R.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Rady Miasta T. w sprawie niepodjęcia uchwały o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt.1-4 i 8 powołanej ustawy).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Osobnej kompetencji sądu administracyjnego w zakresie skarg na bezczynność należy upatrywać w art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142 poz.1591 ze zm.). Przepis ten uprawnia do wniesienia skargi na organ samorządu gminnego, który nie wykonuje czynności nakazanych prawem lub faktycznie narusza prawa osób trzecich. Skarga przysługuje wówczas każdemu czyj interes prawny został naruszony bezczynnością organu gminy. W literaturze prawniczej przeważa pogląd, iż skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie (por. Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym pod redakcją P. Chmielnickiego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 588-589). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania, którego od organu domaga się skarżący zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił do Rady Miasta T. z wnioskiem o podjęcie uchwały w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta T[...]. Zgodnie z treścią art. 18 ustęp 1 ustawy o samorządzie gminnym do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Prezydent miasta jest organem wykonawczym rady gminy wydającym rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 39 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Stosownie do przepisu art. 157 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. jest organ wyższego stopnia, którym zgodnie z treścią art. 17 pkt 1 kpa jest w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego samorządowe kolegium odwoławcze. Z uwagi na powyższe Rada Gminy T. nie jest organem uprawnionym do podjęcia uchwały w przedmiocie żądania skarżącego, a wręcz przeciwnie wskazać należy, iż podjęcie uchwały przez radę w sytuacji, w której przepis kodeksu postępowania administracyjnego stanowi inaczej jest niedopuszczalne w świetle art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż prowadziłoby do naruszenia przepisu wyznaczającego jej kompetencje (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 1999 roku w sprawi o sygn. akt II SA/Wr 364/98 opubl. w OSS 1999/3/84).
Reasumując wskazać należy, iż Rada Miasta T. nie jest uprawniona do wydania uchwały stwierdzającej nieważność decyzji wydanej przez prezydenta miasta brak jest bowiem przepisu prawa zobowiązującego ją do wydania takiego aktu. Konsekwencją uznania, iż Rada Miasta T. nie jest zobowiązana do załatwienia sprawy z wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2004 roku w drodze aktu administracyjnego jest niedopuszczalność skargi R.G. w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.