Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Pismem z dnia 8.5.2013 r. M wystąpił do Starosty z wnioskiem o zwrot wydatków za dozór oraz wynagrodzenie za usunięcie 14 pojazdów za okres od dnia wydania dyspozycji o ich usunięciu przez Policję do dnia 29 lutego 2012 r. w kwocie łącznej [...] zł brutto.
Wniosek dotyczył [...] szczegółowo opisanych w dołaczo0nych do wniosku dyspozycjach usunięcia pojazdów.
W odpowiedzi na wniosek Starosta pismem z dnia [...] r. poinformował stronę o braku podstaw prawnych do zwrotu żądanej kwoty, albowiem nie zostały przeprowadzone postępowania sądowe o orzeczeniu przepadku spornych pojazdów na rzecz Powiatu.
Strona wniosła zażalenie na powyższe pismo a SKO postanowieniem z dnia [...] r. stwierdziło, że jest to niedopuszczalny środek zaskarżenia.
WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 18.02.2014 r. uchylił postanowienie SKO (sygn. akt III SA/Po 1382/13), a przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ten przekazał wniosek strony z 8.5.2013 r. i pismo z 14.06.2013 r. Staroście do załatwienia w drodze decyzji administracyjnej, realizując tym samym wytyczne udzielone przez Sąd.
Decyzją z dnia [...] r. Starosta odmówił stronie wypłaty kwoty [...] zł brutto z tytułu zwrotu wydatków za dozór i wynagrodzenia za usunięcie pojazdów.
Po rozpoznaniu odwołania strony SKO decyzją z dnia [...] r. uchyliło powyższą decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że nie było podstaw do odmowy orzeczenia o zwrocie wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór w odniesieniu do dwóch pojazdów, co do których sąd powszechny orzekł ich przepadek na rzecz powiatu. Zaznaczył przy tym powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, ze na dozorcy ciąży obowiązek wykazania poniesionych kosztów i w tym zakresie należy stosować art. 836 k.c.
Pismem z dnia 20.01.2015 r. organ I instancji wezwał stronę do przedłożenia kalkulacji koniecznych wydatków dotyczących spornych pojazdów. Strona nie ustosunkowała się do tego wezwania.
Decyzją z dnia [...] r. Starosta ponownie odmówił stronie wypłaty kwoty [...] zł brutto z tytułu zwrotu wydatków za dozór i wynagrodzenia za usunięcie pojazdów.
Po rozpoznaniu odwołania strony SKO decyzją z dnia [...] r. ponownie uchyliło powyższą decyzję organu I instancji.
Organ wzywał ponownie stronę o kalkulacje poniesionych kosztów oraz proponował polubowne załatwienie sprawy.
Strona przedłożyła własną propozycję polubownego załatwienia sprawy i stwierdziła, że nie jest możliwe precyzyjne przestawienie kalkulacji poniesionych kosztów bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z ekonomii i księgowości.
W toku postępowania Starosta wydał 3 postanowienia w zakresie zwrotu wydatków za dozór oraz wynagrodzenia za ich usunięcie w odniesieniu do pojazdów [...]
Strona złożyła do SKO skargę na bezczynność organu I instancji, a następnie pismem z dnia 29.03.2016 r. skargę na bezczynność tego organu do WSA w Poznaniu, wnosząc o zobowiązanie go do wydania odpowiednich postanowień w stosunku do pozostałych pojazdów oraz o stwierdzenie, że bezczynność tego organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Po dacie złożenia skargi, organ I instancji wydał kolejne postanowienia o przyznaniu skarżącemu kosztów za dozór nad pojazdami: [...]
Wobec 2 pojazdów [...] organ nie jest właściwy, gdyż pojazdy te zostały usunięte spoza terenu Powiatu. Żądanie wypłaty w tym zakresie jest zatem bezpodstawne. W tym zakresie organ I instancji wydał [...] r. odrębne postanowienia odmawiające przyznania wypłaty skarżącemu.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wobec 4 innych pojazdów organ nie wydał jeszcze postanowienia w przedmiocie kosztów, gdyż toczą się postępowania sądowe o orzeczenie ich przepadku na rzecz Powiatu.
Ostatecznie również wobec tych pojazdów organ wydał postanowienie o przyznaniu skarżącemu kosztów:
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
| Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów|
|administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647) stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez |
|kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta |
|obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog został wymieniony w art. 3 p.p.s.a., w tym m.in. |
|w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). |
|Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w |
|sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania |
|czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy |
|bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Badając zasadność takiej skargi sąd czyni |
|to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy z dnia wydania orzeczenia. |
|W sytuacji wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, jeszcze przed dniem orzekania w sprawie |
|bezczynności, czy przewlekłości, postępowanie staje się w tym zakresie bezprzedmiotowe. Sąd nie może bowiem w takiej sytuacji zobowiązać |
|organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie (m. in. wyrok WSA w Bydgoszczy z 25.08.2015, sygn.. I SAB/Bd 11/15, lex nr 1851580). |
|Jak wynika z akt administracyjnych i z odpowiedzi nadesłanej na wezwanie tut. Sądu, pismem z dnia 8.5.2013 r. M wystąpił do Starosty z |
|wnioskiem o zwrot wydatków za dozór oraz wynagrodzenie za usunięcie 14 pojazdów za okres od dnia wydania dyspozycji o ich usunięciu przez |
|Policję do dnia 29 lutego 2012 r. w kwocie łącznej [...] zł brutto. |
|Wniosek dotyczył [...] |
|Postepowanie dotyczące powyższych pojazdów toczyło się z naruszeniem terminów do załatwienia sprawy wskazywanych w art. 35 kpa. Organ I |
|instancji początkowo odmawiał przyznania stronie wnioskowanych kosztów, tłumacząc się m. in. oczekiwaniem na prawomocne postanowienia |
|sądów powszechnych w przedmiocie orzeczenia przepadku prawa własności pojazdów na rzecz powiatu. Jak wskazuje się jednak w orzecznictwie |
|należne wynagrodzenie nie musi być ustalane dopiero po orzeczeniu na rzecz powiatu przepadku pojazdów (m. in. wyrok WSA w Olsztynie z |
|6.8.2015 r., sygn.. II SA/Ol 594/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczekiwanie organu na powyższe orzeczenia sądów powszechnych były zatem |
|nieuzasadnione i przyczyniały się niewątpliwie do zbędnego wydłużania czasu załatwienia sprawy. |
|Ostatecznie jednak w dacie wydawania przez Sąd wyroku organ I instancji wydał postanowienia w zakresie wszystkich 14 pojazdów ujętych we |
|wniosku skarżącego. |
|Obrazuje to poniższe zestawienie: |
|Wobec 2 pojazdów [...] organ nie jest właściwy, gdyż pojazdy te zostały usunięte spoza terenu Powiatu. Żądanie wypłaty w tym zakresie jest|
|zatem bezpodstawne. W tym zakresie organ I instancji wydał [...] r. odrębne postanowienia odmawiające przyznania wypłaty skarżącemu. |
|Wydanie w toku postępowania sądowego, tj. po wniesieniu skargi, decyzji lub postanowienia przez organ nie zwalnia sądu administracyjnego |
|z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w zakresie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z|
|rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 a p.p.s.a.) oraz w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu (art. 149 § 2 p.p.s.a.) |
|- m. in. wyrok WSA w Bydgoszczy z 25.08.2015, sygn.. I SAB/Bd 11/15, lex nr 1851580. |
|Zgodnie z art. 149 § 1 a p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę, jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie |
|postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do art. 149 § 2 p.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi, sąd może |
|orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny. Realizując dyspozycję zawartą w art. 149 § 1 a p.p.s.a., Sąd |
|uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. |
|W niniejszej sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa. W literaturze wskazuje się, że do rażącego naruszenia prawa w wyniku |
|zaniechania organu dochodzi, jeśli stan faktyczny sprawy oraz jej stan prawny pozwalają na ukształtowanie stosunku materialnoprawnego, |
|natomiast ze względu na zawinioną przez organ bezczynność albo przewlekłość postępowania zawiązanie stosunku nie następuje (zob. |
|Bielska-Brodziak A., Gęsiak J., Krawiec G., Matan A., Tkacz, S., Wołowiec A. [w:] Komentarz do art. 2 ustawy o odpowiedzialności |
|majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa, Bielska-Brodziak A. (red.), Gęsiak J., Krawiec G., Matan A., Tkacz S., |
|Tobor Z., Wentkowska A., Wołowiec A., LEX teza nr 186). Rażącym naruszeniem prawa będzie więc stan, w którym bez potrzeby odwoływania się |
|do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty w kontekście okoliczności sprawy (zob. |
|wyrok NSA z dnia 11 października 2013r., I OSK 1495/13; CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl). |
|Podkreślić trzeba, że sąd bierze pod uwagę nie tylko czynności podejmowane przez organ, ale także kontekst całej sprawy, czyli kwestie |
|merytoryczne. Natomiast samo stwierdzenie bezczynności organu nie jest jednoznaczne z rażącym naruszeniem prawa. Niepodejmowanie |
|określonych czynności w przedmiotowym postępowaniu, choć naganne, nie było nadmierne i nie nosi znamion rażącej przewlekłości. Z tych |
|przyczyn bezczynność organu miała miejsce, jednakże nie nosi ona charakteru rażącego. Zważyć bowiem należy, iż organ posiłkując się linią |
|orzeczniczą sądów administracyjnych podejmował próby uzgodnienia ze skarżącym kwoty kosztów przedmiotowego dozoru nad pojazdami. Skarżący |
|początkowo bowiem nie reagował na wezwania organu o przedłożenie klasyfikacji poniesionych z tego tytułu kosztów. Należy także zauważyć, |
|że organ, choć w błędnym przekonaniu, czekał na orzeczenie przez sąd powszechny o przepadku przedmiotowych samochodów na rzecz Powiatu. |
|Wykonywane więc przez organ czynności nie były pozorne. Nadto podejmowane przez organ działania w odległych terminach były uzależnione od |
|przepisów determinujących sposób działania organu (zaskarżone decyzje i ponowne rozpatrzenie sprawy). |
|W ocenie Sądu brak uznania, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa stanowi jedną z przesłanek odmowy wymierzenia |
|organowi grzywny. Przepisy umożliwiające nakładane grzywien w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. obowiązują od 12 lipca 2011r. Wymierzenie grzywny|
|powinno być związane z oceną sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Krakowie z 30 maja 2014r., sygn. akt II |
|SAB/Kr 115/14). Oceniając postępowanie w tej sprawie Sąd nie stwierdził, aby bezczynność organu w tym okresie miała charakter rażącego |
|naruszenia prawa. Taka okoliczność ma wpływ na ocenę Sądu, co do nałożenia grzywny. Mając bowiem na uwadze, że nie było rażącego |
|naruszenia prawa co do bezczynności Sąd odstąpił od wymierzenia grzywny organowi. |
|W tej sytuacji stwierdzając, że na dzień wyrokowania niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie sprawy, gdyż odpadła podstawa do |
|zobowiązania organu do podejmowania jakichkolwiek działań w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd umorzył |
|w pkt 1 wyroku postępowanie sądowe w zakresie bezczynności jako bezprzedmiotowe, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy. |
|Powyżej podane okoliczności dają natomiast podstawę do przyjęcia, że organ był w niniejszej sprawie w bezczynności. |
|Zdaniem Sądu, stwierdzona bezczynność nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, albowiem organowi nie sposób przypisać cech |
|lekceważącego wykonywania obowiązków nałożonych ustawą. Z tych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 149 § 1 a ustawy prawo o |
|postępowaniu przed sądami administracyjnym, jak w pkt 2 wyroku. Mając na uwadze, że nie znajduje potwierdzenia w tej sprawie stan |
|kwalifikowanego naruszenia prawa wynikający z bezczynności, Sąd nie wymierzył organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a). O zwrocie kosztów|
|postępowania (pkt 3 wyroku) rozstrzygnięto w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 14ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra |
|Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804). |